Józef Czapski (1907–1987)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Czapski (ur. 17 września 1907 w Lublinie, zm. 12 listopada 1987 tamże) – polski polityk, poseł na Sejm PRL I, II, III, IV i V kadencji (1952–1972).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie rzemieślników. Ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie, po czym pracował w charakterze urzędnika. W 1940 podjął pracę w Urzędzie Miejskim Lublina, którą kontynuował również po wojnie. W 1945 rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W tym samym roku wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego. Sprawował funkcję sekretarza Wojewódzkiego Komitetu SD w Lublinie (1952–1973). Był również członkiem Centralnego Komitetu SD (1958–1973), Centralnej Komisji Rewizyjnej (1973–1976), a także Wojewódzkiej Komisji Rewizyjnej. Zasiadał w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Lublinie.

W 1953 uzyskał mandat posła na Sejm. Po raz kolejny składał ślubowanie poselskie w latach 1957, 1961, 1965 i 1969.

Działał społecznie: był członkiem ZG Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej oraz prezesem zarządu wojewódzkiego Towarzystwa Szkoły Świeckiej w Lublinie.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem 10-lecia Polski Ludowej, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także odznakami „Zasłużony dla miasta Lublina” i „Zasłużony dla Województwa Lubelskiego”.

Został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Czapski, w: Janusz Wrona, Zależni czy suwerenni?: Stronnictwo Demokratyczne w województwie lubelskim 1944-1975, Lublin 1998 (tu: data śmierci błędnie podana jako grudzień 1987)
  • Kurier Polski”. nr 223 z 16 listopada 1987, s. 2, 5.