Józef Flach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Flach na fotografii z 1937 roku

Józef Flach (ur. 9 września 1873 w Krakowie, zm. 12 maja 1944 w Krakowie) - polski krytyk literacki i teatralny, publicysta, profesor, germanista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Szołę średnią i studia z zakresu germanistyki ukończył w Krakowie. Tutaj też pracował jako nauczyciel w I szkole realnej. W 1908 roku Wydział Krajowy mianował go na miejsce zmarłego Karola Estreichera na członka komisji artystycznej karkowskiego teatru.[1]

Redaktor tygodnika "Światowid". Swoje recenzje, eseje i publicystykę polityczną drukował w "Dzienniku Petersburskim", "Kłosach Ukraińskich", "Przeglądzie Polskim", "Przeglądzie Powszechnym", "Gazecie Lwowskiej", "Nowej Gazecie". Interesował się literaturą niemiecką, był m.in., autorem pierwszej pracy o G. Hauptmannie.

Żonaty z Kazimierą Soświńską (1876-1958).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Wyspiański – studyum, nakładem księgarni F. Westa, Brody, 1908.
  • Byron – życie i dzieła, nakładem księgarni F. Westa, Brody.
  • Ruch literacki w Niemczech, "Biblioteka Warszawska", 1912.
  • Sprawozdania Komisji Teatralnej w Krakowie 1893-1911, Napisali: Karol Estreicher i Józef Flach. Wstęp, opracowanie, przypisy D. Poskuta-Włodek, Warszawa 1992.