Józef Frąckowiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Frąckowiak ( ur. 12 listopada 1947 w Mysłowicach) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, sędzia Sądu Najwyższego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1961-1965 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. T. Kościuszki w Mysłowicach. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego (magister prawa 1969). Doktor nauk prawnych (1975 - na podstawie pracy Sytuacja prawna najemcy lokalu mieszkalnego oznaczonego w decyzji o przydziale napisanej pod kierunkiem Jana Kosika[1]), od 1985 doktor habilitowany nauk prawnych. 24 stycznia 1997 Prezydent RP przyznał mu tytuł profesora nauk prawnych. Od 1991 jest kierownikiem w Zakładzie Prawa Gospodarczego i Handlowego w Instytucie Prawa Cywilnego Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego. Prodziekan Wydziału Prawa i Administracji we Wrocławiu (1987-1990). Prorektor Uniwersytetu Wrocławskiego (1990-1993).

W latach 1985-2002 radca prawny (Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu). W tym czasie członek rad nadzorczych między innymi w: Bank Zachodni WBK, DSI KGHM czy JTT S.A. Od 2002 do chwili obecnej Sędzia Sądu Najwyższego (Izba cywilna).

W latach 1994-1998 oraz 2002-2006 członek Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Uczestniczył w pracach nad kodeksem spółek handlowych oraz w pracach Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego.

Członek kolegium redakcyjnego miesięcznika Stowarzyszenia Notariuszy RP Rejent oraz Przeglądu Prawa Handlowego, wieloletni członek zarządu Stowarzyszenia przyjaciół Ossolineum.

Autor przeszło 120 prac naukowych( z zakresu prawa cywilnego i handlowego). Stypendysta na uczelniach we Francji, Belgii, Holandii i Niemczech. Promotor 13 doktorów nauk prawnych z czego 3 osoby uzyskały stopień doktora habilitowanego.

Odznaczany za działalność prawniczą i naukową: Krzyż Zasługi, 2 nagrody ministra oraz liczne nagrody rektorskie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]