Józef Frąckowiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Frąckowiak ( ur. 12 listopada 1947 w Mysłowicach) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, sędzia Sądu Najwyższego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1961-1965 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. T. Kościuszki w Mysłowicach. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego (magister prawa 1969). Doktor nauk prawnych (1975), od 1985 doktor habilitowany nauk prawnych. 24 stycznia 1997 Prezydent RP przyznał mu tytuł profesora nauk prawnych. Od 1991 jest kierownikiem w Zakładzie Prawa Gospodarczego i Handlowego w Instytucie Prawa Cywilnego Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego. Prodziekan Wydziału Prawa i Administracji we Wrocławiu (1987-1990). Prorektor Uniwersytetu Wrocławskiego (1990-1993).

W latach 1985-2002 radca prawny (Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu). W tym czasie członek rad nadzorczych między innymi w: Bank Zachodni WBK, DSI KGHM czy JTT S.A. Od 2002 do chwili obecnej Sędzia Sądu Najwyższego (Izba cywilna).

W latach 1994-1998 oraz 2002-2006 członek Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Uczestniczył w pracach nad kodeksem spółek handlowych oraz w pracach Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego.

Członek kolegium redakcyjnego miesięcznika Stowarzyszenia Notariuszy RP Rejent oraz Przeglądu Prawa Handlowego, wieloletni członek zarządu Stowarzyszenia przyjaciół Ossolineum.

Autor przeszło 120 prac naukowych( z zakresu prawa cywilnego i handlowego). Stypendysta na uczelniach we Francji, Belgii, Holandii i Niemczech. Promotor 13 doktorów nauk prawnych z czego 3 osoby uzyskały stopień doktora habilitowanego.

Odznaczany za działalność prawniczą i naukową: Krzyż Zasługi, 2 nagrody ministra oraz liczne nagrody rektorskie.