Józef Garbień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Garbień
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Józef Daniel Garbień
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1896
Łupków
Data i miejsce śmierci 3 maja 1954
Cieszyn
Wzrost 178 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1910–1914 Pogoń Stryj
Sokół Lwów
1916–1928 Pogoń Lwów 86 (61)
1931–1933 Oldboye Lwów
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1922–1926  Polska 8 (2)
Józef Garbień
Ilustracja
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1896
Stary Łupków
Data i miejsce śmierci 3 maja 1954
Cieszyn
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki I Brygada Legionów Polskich
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska (obrona Lwowa)
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi
Odznaka „Za wierną służbę” Krzyż Obrony Lwowa

Józef Daniel Garbień (ur. 11 grudnia 1896 w Łupkowie, zm. 3 maja 1954 w Cieszynie) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w latach 1922–1926, lekarz i kapitan rezerwy służby zdrowia Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 11 grudnia 1896 w Łupkowie[1]. Po ukończeniu szkół średnich w Stryju i Lwowie podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Ukończył je z tytułem doktora medycyny. Pracował jako chirurg, a także udzielał się w Radzie Naukowej Wychowania Fizycznego w Warszawie. Od 1933 roku ordynator oddziału chirurgicznego i dyrektor szpitala im. Józefa Piłsudskiego w Chrzanowie.

Pogoń Lwów, mistrz Polski z 1926 r., Garbień stoi pośrodku

Jednocześnie już w trakcie pobytu w szkole średniej rozpoczął grę w piłkę nożną, grając w zespole Pogoni Stryj. We Lwowie nie przynależał do żadnego klubu. W związku z zaangażowaniem w działalność Sokoła i Drużyn Strzeleckich, po wybuchu wojny, w sierpniu 1914 roku Garbień wstąpił do I Brygady Legionów. Służył w szeregach 1 pułku piechoty[2]. Po rozwiązaniu brygady trafił na front włoski. Odniósł także ciężką ranę podczas obrony Lwowa. Został mianowany do stopnia kapitana w Korpusie Oficerów Sanitarnych Lekarzy ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 (lok. 461).

Jako piłkarz przez 15 lat bronił barw Pogoni Lwów, przez kilka lat pełniąc również funkcję kapitana drużyny. Wystąpił także w 8 oficjalnych spotkaniach polskiej reprezentacji. Zadebiutował 28 maja 1922 w towarzyskim spotkaniu ze Szwecją na Stadionie Olimpijskim w Sztokholmie. Był to pierwszy wygrany mecz polskiej reprezentacji, a Garbień zdobył swojego premierowego, a dla Polski zwycięskiego gola w 74. minucie meczu, ustalającego wynik na 2:1.

Jako piłkarz i lekarz jednocześnie w 1925 roku wysunął projekt opieki medycznej nad sportowcami.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łupków. twojebieszczady.net. [dostęp 2019-05-07].
  2. Henryk Picheta. Odzew lwowskich sportowców na apel red. Jacka Bryla. Henryk Picheta – Londyn. W,13. „Biuletyn”. Nr 42, s. 57-, Grudzień 1981. Koło Lwowian w Londynie. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]