Józef Jankielewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Józefa Jankielewicza na cmentarzu żydowskim w Warszawie

Józef Jankielewicz ps. Janek (ur. 11 stycznia 1888 w Dubnie, zm. 22 stycznia 1920 w Warszawie) – polski drukarz, działacz Bundu żydowskiego pochodzenia.

Urodził się w Dubnie, lecz w młodości opuścił to miasto i udał się do Warszawy. Tam, pracując jako drukarz, należał do tajnego związku członków tej grupy zawodowej. W 1913 wstąpił do Bundu i został jego aktywnym działaczem. Przygotowując strajk drukarzy na początku 1914 został aresztowany przez carską policję, która otrzymała obciążający go donos. Po wybuchu I wojny światowej był zaangażowany w organizację kuchni robotniczych. W tym czasie należał do Komitetu Warszawskiego Bundu. W 1916 władze okupacyjne internowały go w Hawelbergu. W odrodzonej Polsce zorganizował dom dziecka, któremu nadano imię innego działacza Bundu Bronisława Grossera.

Zmarł na gruźlicę. Jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 44, rząd 1)[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grób Józefa Jankielewicza w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej
  2. Cmentarze m. st. Warszawy. Cmentarze żydowskie. Warszawa: Rokart, 2003. ISBN 83-916419-3-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Jagielski: Przewodnik po cmentarzu żydowskim w Warszawie przy ul. Okopowej 49/51. Z. 1, Kwatery przy Alei Głównej. Warszawa: Towarzystwo Opieki nad Zabytkami. Społeczny Komitet Opieki nad Cmentarzami i Zabytkami Kultury Żydowskiej w Polsce, 1996, s. 62. ISBN 83-90-66296-5.