Józef Kazimierz Wroniszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Kazimierz Wroniszewski (ur. 13 lutego 1925 w Kaliszu, zm. 30 września 2013 w Warszawie[1]), polski historyk, powieściopisarz.

W latach wojny był żołnierzem AK pod pseudonimami "Okoń" i "Konrad" i walczył w Zgrupowaniach Partyzanckich AK "Ponury" w Górach Świętokrzyskich. Aresztowany w grudniu 1943 r. na melinie w Szarbsku nad Pilicą. Przebywał w więzieniu w Końskich. W lutym 1944 r. przewieziony do więzienia Gestapo w Radomiu, skąd trafił do niemieckich obozów koncentracyjnych Gross Rosen, Auschwitz, Mauthausen-Gusen. Po powrocie do Polski ukończył studia ekonomiczne na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego. W 1965 r. w miesięczniku "Twórczość" opublikował swoje pierwsze opowiadania, ale główne zainteresowania skierował ku historii II wojny światowej, a szczególnie losom warszawskiej dzielnicy Ochota. Mieszkał w Warszawie.

Uchwałą Rady Miejskiej w Końskich 3 IX 2005 r. otrzymał Honorowe Obywatelstwo gminy Końskie obok brata - Jana Zbigniewa Wroniszewskiego "Znicza" i ks. infułata prof. dr. hab. Bonifacego Miązka z Uniwersytetu w Wiedniu.

Publikacje J. K. Wroniszewskiego[edytuj | edytuj kod]

  • Ochota 1944, Warszawa 1970
  • Ochota 1939–1945, Warszawa 1976
  • Kto przeżyje, kto przeżył (opowiadania), Warszawa 1982
  • Różdżka Jessego (powieść), Warszawa 1982
  • Barykada września. Obrona Warszawy w 1939 roku, Warszawa 1984
  • Ochota od września do sierpnia, Warszawa 1994
  • IV Obwód Armii Krajowej. Ochota. Okręg Warszawa, Warszawa 1997
  • Ochota Okęcie. Przewodnik historyczny po miejscach walk i pamięci z lat 1939–1944, Warszawa 2002

Przypisy[edytuj | edytuj kod]