Józef Korol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Korol (ps. „Starosta”, „Hajducki”, „Konig”; urodzony 18 grudnia 1900 r. w Strzelcach Opolskich – zginął 27 sierpnia 1940 r. w Wiśle-Jaworniku). W dwudziestoleciu międzywojennym pracownik administracji publicznej, starosta tarnogórski w latach 1931–1935, działacz narodowy. Od początku okupacji niemieckiej czynnie włączył się w prace konspiracyjne, zakładając Polską Organizację Powstańczą (POP), która swym zasięgiem objęła cały Górny Śląsk[1].

Syn Karola (urzędnika kolei) oraz Gertrudy. Po ukończeniu w 1919 r. gimnazjum podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu we Wrocławiu. W 1920 r. z powodu zaangażowania w akcję plebiscytową przerwał studia. Rok później 20 marca podczas trwania akcji plebiscytowej ,pracujący jako dyżurny ruchu na stacji kolejowej w Oleśnie Śl. ,został zabity jego ojciec poprzez niemiecką bojówkę.

Od maja do czerwca 1921 r. brał udział w III Powstaniu Śląskim. Po zakończeniu powstania przeniósł się do Świętochłowic, gdzie podjął się pracy urzędnika. Następnie w 1927 r. uzyskał tytuł magistra prawa po ukończeniu studiów w Krakowie. Aktywnie działał w Związku Powstańców śląskich. Z ramienia ZPŚ był opiekunem Oddziału Młodzieży Powstańczej.

Od 1927r. był wicestarostą w Świętochłowicach. 1 września 1929r., został awansowany do stopnia ppor. rez. piechoty, z 740 lokatą oraz z przydziałem do Oficerskiej Kadry Okręgowej numer V w Krakowie.

W październiku 1939 r., na rozkaz Komendy Obszaru Krakowskiego Służby Zwycięstwu Polski (SZP), rozpoczął tworzenie struktur SZP na Śląsku. Po utworzeniu Związku Walki Zbrojnej (ZWZ) został komendantem ZWZ Okręgu Śląskiego. Latem 1940 r. ukrywał się w zakonspirowanej kwaterze w willi „Lusia” w Wiśle Jaworniku. W dniu 28 sierpnia 1940 r. do willi przybyła grupa żandarmerii niemieckiej w celu wywłaszczenia właściciela i przejęcia budynku. Ukrywający się w budynku Korol posiadał przy sobie pocztę, która miała być zabrana poprzedniego dnia przez kurierkę. Gdy hitlerowcy dobijali się do drzwi, począł pospiesznie palić dokumenty. Nie doczekawszy się otwarcia, żandarmi odchodzili już w przekonaniu, że budynek jest niezamieszkany, lecz jeden z nich zauważył dym unoszący się z komina. Na ten widok cała grupa żandarmów zawróciła. Korol, przebywający w willi bez ubezpieczenia, otworzył do nich ogień i po krótkiej walce zginął. Na budynku znajduje się dziś tablica pamiątkowa.

W Tarnowskich Górach znajduje się ulica Józefa Korola upamiętniająca tę postać.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Hajduk, „Nieznana karta tajnego frontu”, MON, W-wa 1985, ​ISBN 83-11-07208-6​.