Józef Kowalski (weteran)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Kowalski
ilustracja
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1900
Wicyń
Data i miejsce śmierci 7 grudnia 2013
Tursk
Przebieg służby
Lata służby 1918–1939
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 22 Pułk Ułanów Podkarpackich
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka:

II wojna światowa:

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Pro Memoria

Józef Kowalski (ur. 2 lutego 1900 (lub 1897) w Wicyniu, zm. 7 grudnia 2013[1] w Tursku) – polski kapitan, najdłużej żyjący weteran wojny polsko-bolszewickiej[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 lutego 1900 (lub 1897) roku we wsi Wicyń (obecnie Smerekiwka, Ukraina) jako syn Wawrzyńca (1872–1932) i Heleny (1881–1936) Kowalskich. Krótko był strzelcem w armii Austro-Węgierskiej (wrzesień-listopada 1918). Od lutego 1919 żołnierz wojska polskiego. W 1920 roku, w trakcie wojny polsko-bolszewickiej, walczył w 22 Pułku Ułanów Podkarpackich. Brał udział w Bitwie pod Komarowem niedaleko Zamościa, gdzie 31 sierpnia 1920 polska kawaleria rozbiła trzon sił Konarmii Budionnego. Konfrontacja ta była największym starciem konnicy w wojnie polsko-bolszewickiej i ostatnią wielką bitwą kawaleryjską w historii Europy[3].

W latach 20. XX wieku ukończył szkołę oficerską. Jako porucznik rezerwy odszedł do cywila w 1926. W okresie 20-lecia międzywojennego prowadził gospodarstwo rolne. II wojnę światową spędził w niemieckim obozie pracy, skąd udało mu się uciec ze współwięźniem. Po jej zakończeniu osiedlił się w Przemysławiu pod Krzeszycami. Tam pochował swoich najbliższych. Do 1993 roku prowadził gospodarstwo rolne. Gdy stan jego zdrowia się pogorszył, przekazał ziemię Skarbowi Państwa i 9 grudnia 1994 roku zamieszkał w Domu Pomocy Społecznej w Tursku. W dniu swoich 110. urodzin został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Decyzją ministra obrony narodowej Tomasza Siemoniaka z dnia 15 lutego 2012 Józef Kowalski został awansowany do stopnia kapitana Wojska Polskiego[2][5].

16 sierpnia 2012, dzień po 92. rocznicy „Cudu nad Wisłą” nadano mu tytuł honorowego obywatela Wołomina[6]. Józef Kowalski był także honorowym obywatelem Warszawy i Radzymina.

Dnia 4 kwietnia 2013, Józefa Kowalskiego odwiedziła delegacja z Radzymina, podczas której otrzymał od gości okolicznościowy list oraz certyfikat nadający mu członkostwo w Stowarzyszeniu Miłośników Miasta Radzymin i Bitwy Warszawskiej 1920 roku, a sam przekazał prezesowi, Pawłowi Kozakiewiczowi symboliczne prawo do kultywowania pamięci o wydarzeniach z 1920 roku, w ramach czego przekazał na jego ręce ułańską szablę[7][8]. 9 czerwca 2013 w Radzyminie odbył się I Piknik Kawaleryjski im. kpt. Józefa Kowalskiego[9].

Zmarł 7 grudnia 2013[10]. 11 grudnia 2013 pochowany na cmentarzu w Krzeszycach[11].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monika Iłowska-Walkowiak: Zmarł najstarszy Lubuszanin – miał 113 lat. Radio Zachód, 2013-12-09. [dostęp 2013-12-09].
  2. a b Awans dla ppor. Józefa Kowalskiego – 112 letniego weterana. wp.mil.pl, 2012-02-23. [dostęp 2012-02-23].
  3. Ostatni uczestnik Wojny Polsko-Bolszewickiej. niezalezna.pl, 2012-08-19.
  4. Mateusz Kudła, Superstulatkowie (pol.). Onet. [dostęp 2012-10-22].
  5. Decyzja Ministra ON i Akt Mianowania (zdjęcia). radzymin.pl, 2013-04-16. [dostęp 2013-08-16].
  6. Ostatni świadek Cudu nad Wisłą uhonorowany – Nowy Dziennik – Polish Daily News – wydarzenia, informacje, wiadomości, www.dziennik.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  7. Wizyta u honorowego obywatela Radzymina, Kapitana Józefa Kowalskiego
  8. Wizyta delegacji z Radzymina u pana Józefa Kowalskiego
  9. I Piknik Kawaleryjski
  10. Zmarł ostatni uczestnik bitwy warszawskiej (pol.). mon.gov.pl, 2013-12-10. [dostęp 2013-12-10].
  11. Zmarł Józef Kowalski - ostatni weteran wojny polsko-bolszewickiej (pol.). niezalezna.pl, 2013-12-10. [dostęp 2013-12-10].
  12. M.P. z 2010 r. Nr 31, poz. 432
  13. ppor. Józef Kowalski – zdjęcie. prezydent.pl. [dostęp 2012-02-23].
  14. Najstarszy polski ułan skończył 110 lat! (galeria zdjęć). fakt.pl, 2010. [dostęp 2013-12-11].
  15. Ewidencja wyróżnień "Zasłużony dla Warszawy". bip.warszawa.pl. [dostęp 2013-08-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]