Józef Krupiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Józef Krupiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

24 września 1930
Skarbanowo

Data i miejsce śmierci

1 września 1998
Orzesze

Zawód, zajęcie

Poeta

Józef Krupiński (ur. 24 września 1930 w Skarbanowie, zm. 1 września 1998 w Orzeszu) – polski poeta współczesny bliski nurtowi autentyzmu, laureat nagrody im. Edwarda Stachury i członek Katowickiego Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 50 XX w. zamieszkał w Tychach i aż do przejścia na emeryturę pracował pod ziemią jako technik górnik w KWK Ziemowit w Lędzinach.

Od roku 1968 publikował swoje utwory w czasopismach literackich tj. Akant, Poezja, Miesięcznik Literacki, Życie Literackie oraz w niezależnej prasie stanu wojennego. Był autorem zbiorów wierszy, z których najważniejsze to Marsz żałobny, Z pokładów serca, Mój pogrzeb pierwszy. Swój debiutancki tomik Kwiaty Kujawskie poświęcił rodzinnym Kujawom, natomiast wszystkie kolejne zbiory były zakotwiczone w węglu.

W jego twórczości (częstokroć parafrazującej teksty biblijne) uderza tęsknota górnika zesłanego do świata „pierwszych odcisków rąk” za krainą dzieciństwa oraz pragnienie odnalezienia pierwotnego kontaktu człowieka z Bogiem. Józef Krupiński był poetą głęboko religijnym. Jego hermetyczne, ascetyczne w formie wiersze mają zazwyczaj charakter epifanii poetyckiej.

Osobne miejsce w twórczości Krupińskiego stanowią wiersze opisujące przeżycia estetyczne związane z obcowaniem z dziełami malarskimi takich artystów jak Jacek Malczewski czy Vincent van Gogh.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był pierwszym mężem poetki Genowefy Jakubowskiej-Fijałkowskiej[1].

Tomiki poetyckie[edytuj | edytuj kod]

Pośmiertnie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyborcza.pl, wyborcza.pl [dostęp 2021-10-16].