Józef Lewicki (oficer)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Lewicki
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1882
Utoropy
Data śmierci ?
Przebieg służby
Lata służby 1914–1932
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 Pułk Piechoty
4 Pułk Piechoty
78 Pułk Piechoty
52 Pułk Piechoty
PKU Złoczów
Stanowiska dowódca plutonu
zastępca dowódcy pułku
komendant PKU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi

Józef Maciej Lewicki (ur. 1 stycznia 1882 w Utoropach, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, rzeźbiarz, burmistrz Kosowa Huculskiego w II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 1 stycznia 1882 w Utoropach w powiecie kołomyjskim jako syn Józefa i Emilii z domu Filipowicz. Został absolwentem C. K. Gimnazjum w Stanisławowie. Następnie ukończył w 1904 studia rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Został artystą rzeźbiarzem, przedstawiał swoje prace na wystawach. Od 1912 należał do Polskich Drużyn Strzeleckich we Lwowie. Podjął studia na Politechnice Lwowskiej i został asystentem na tej uczelni.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich 4 września 1914. Służył w 2 pułku piechoty w składzie II Brygady. Został mianowany chorążym piechoty 4 listopada 1914. W tym czasie został instruktorem w legionowej Szkole Podchorążych. Od maja 1915 służył w 4 pułku piechoty w składzie III Brygady, gdzie był dowódcą plutonu w 8 kompanii II batalionu. Został awansowany do stopnia podporucznika piechoty 20 sierpnia 1915, następnie do stopnia porucznika piechoty 1 lipca 1916. Po kryzysie przysięgowym z 1917 został wcielony do c. i k. armii.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia majora na liście starszeństwa oficerów zawodowych administracji naukowo-oświatowych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[1]. Następnie został awansowany do stopnia podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924[2]. W 1924 był oficerem 78 pułku piechoty[3][4]. W 1928 pełnił funkcję zastępcy dowódcy 52 pułku piechoty w garnizonie Złoczów[5]. W marcu 1929 został przeniesiony na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Złoczów[6]. W 1932 został przeniesiony w stan spoczynku.

Od 1934 do końca lat 30. sprawował urząd burmistrza miasta Kosów Huculski. W 1937 objął funkcję prezesa obwodu Obozu Zjednoczenia Narodowego. Pełnił funkcję prezesa oddziału Związku Legionistów Polskich w Kosowie[7].

Jego żoną została w 1915 Maria z domu Voise.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]