Przejdź do zawartości

Józef Lubomirski (wojewoda czernihowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Józef Lubomirski
Ilustracja
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina

Lubomirscy herbu Szreniawa bez Krzyża

Data i miejsce urodzenia

1676
Czernihów

Data i miejsce śmierci

11 czerwca 1732
Przeworsk

Ojciec

Stanisław Herakliusz Lubomirski

Matka

Elżbieta Denhoff

Żona

Katarzyna Bełżycka
Teresa Mniszech

Dzieci

Stanisław Lubomirski
Antoni Lubomirski
Anna

Józef Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 1676 w Czernichowie[1], zm. 11 czerwca 1732 w Przeworsku) – właściciel Przeworska i Jarosławia, od 1720 starosta cieszkowski, od 1726 wojewoda czernihowski, senator, generał wojsk saskich i polskich.

Był synem Stanisława Herakliusza Lubomirskiego oraz jego drugiej żony Elżbiety z Denhoffów, bratem Teodora i bratem przyrodnim Elżbiety Sieniawskiej. W 1705 wysłała go siostra do Paryża celem uzupełnienia edukacji[2]. W latach 1705–1706 uczył się on w tamtejszym kolegium jezuickim. W 1711 r. żoną jego została Katarzyna Bełżecka (zm.1713). W 1720 Józef sprzedał Michałowi Urbańskiemu dobra w Cisnej wniesione przez nią w posagu.

W 1715 drugą żoną została Teresa Mniszech herbu własnego (1690–1746). Z tego małżeństwa na świat przyszło troje dzieci. Synowie: Antoni Lubomirski – właściciel Boguchwały i Przeworska i Stanisław Lubomirski – marszałek wielki koronny oraz córka Anna Lubomirska (1720–1763) wydaną za mąż za Wacława Rzewuskiego hetmana wielkiego koronnego.

Zmarł w 1732 r. Spoczął w podziemiach kaplicy Bożego Grobu przy bazylice kolegiackiej w Przeworsku[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]