Józef Michał Poniatowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Michał Poniatowski
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1816
Rzym
Pochodzenie polskie
Data i miejsce śmierci 3 lipca 1873
Londyn
Typ głosu tenor
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor, śpiewak
Józef Michał Ksawery Poniatowski
Joseph Poniatowski
PONIATOWSKI, Joseph, Prince, par Nadar, GALLICA.jpg
Miejsce urodzenia Rzym
Minister Pełnomocny Wielkiego Księstwa Toskanii
Okres od 1848
do 1854
Senator II Cesarstwa Francuskiego
Okres od 1854
do 1871
Odznaczenia
Ord.SanGiuseppe-COM.png Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana

Józef Michał Poniatowski książę de Monterotondo herbu Ciołek (ur. 21 lutego 1816 w Rzymie, zm. 3 lipca 1873 w Londynie) – polski kompozytor, śpiewak (tenor) i dyplomata.

Herb Poniatowskich

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Józef Michał Poniatowski był synem Stanisława Poniatowskiego, brata stryjecznego księcia Józefa Poniatowskiego, i Kasandry Luci.

Kształcił się we Florencji, interesując się od młodych lat muzyką i śpiewem, posiadał doskonały głos tenorowy. Został naturalizowany w Toskanii i wyniesiony do godności księcia Monterotondo przez wielkiego księcia Leopolda II; w 1850 otrzymał austriacki tytuł książęcy. W czasie Wiosny Ludów dwukrotnie był wybierany do Izby Deputowanych we Florencji. Od grudnia 1849 został posłem Toskanii w Brukseli, w latach 1850-1853 - w Londynie. W roku 1854 zrezygnował z misji dyplomatycznej na rzecz księstwa Toskanii, osiadł w Paryżu, otrzymał od Napoleona III godność senatora francuskiego i przyjął obywatelstwo francuskie. W latach 1871-1873 był towarzyszem wygnania Napoleona III w Anglii.

Był żonaty z Matyldą Perotti. Jego synem był Józef Stanisław Poniatowski, córka Izabela wyszła za szlachcica florenckiego di Ricci; ich córka Anna Maria poślubiła Aleksandra Colonna-Walewskiego.

Został pochowany na cmentarzu przy katolickim St Mary's Church w Chislehurst (od 1965 w granicach Londynu).

Komponował opery w stylu rossiniowskim.

Opery[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem 9 oper włoskich i 3 francuskich. Tylko jedna z jego oper wystawiona była XIX w. w Polsce.

  • Giovanni da Procida (1840, Lukka),
  • Don Desiderio (1840 Piza, 1878 Teatr Miejski we Lwowie w jęz. polskim),
  • Ruy-Blas (1843, Lucca)
  • Bonifazio de' Geremei (1843, Rzym)
  • La sposa d'Abido (1846, Wenecja)
  • Malek Adhel (1846, Genua)
  • Esmeralda (1847, Florencja)
  • Pierre de Medicis (1860, Paryż)
  • Au travers du mur (1861, Paryż)
  • L'Aventurier (1865, Paryż)
  • La Contessina (1868, Paryż)
  • Gelmina (1872, Londyn)

Odznaczenia i tytuły nadane m.in. przez Leopolda II Wielkiego Księcia Toskanii[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard D. Golianek: Opery Józefa Michała Ksawerego Poniatowskiego, Łysomice: Dom Wydawniczy Duet, 2012.
  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995, s. 713. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. P. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)
  • Ryszard D. Golianek: Gatunki operowe w twórczości Józefa Michała Ksawerego Poniatowskiego, w: "Polski Rocznik Muzykologiczny" 2006, s. 139-153.