Józef Neumann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Neumann
Ilustracja
Data urodzenia 25 stycznia 1857
Data i miejsce śmierci 30 grudnia 1932
Lwów
poseł do Sejmu Krajowego Galicji
Okres od 1913
Prezydent Lwowa
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Odznaka Honorowa Austriackiego Czerwonego Krzyża
Krzyż Obrony Lwowa Odznaka Honorowa „Orlęta”
Tablica nagrobna na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie

Józef Neumann (ur. 25 stycznia 1857, zm. 30 grudnia 1932) – polski drukarz, prezydent Lwowa, poseł do Sejmu Krajowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się[1] jako syn urzędnika skarbowego Józefa oraz Krystyny z Mochnackich. Po ukończeniu szkół zawodowo zajął się drukarstwem. W latach 80. przeniósł się do Lwowa, gdzie podął pracę w istniejącej od 1770 drukarni Piller & Ska (pierwotnie należącej do Kronela Pillera). Został jej zarządcą oraz właścicielem większej części całego zakładu. Był przewodniczącym gremium drukarzy we Lwowie. Ponadto przed 1907 został prezesem Towarzystwa Realności we Lwowie, prezesem „Sokoła” IV, wiceprezesem Towarzystwa Prawnej Ochrony Podatników,

Jako długoletni członek Rady Miejskiej w 1907 został wybrany II wiceprezydentem Lwowa[2], a w 1911 prezydentem miasta. Z niewielkimi przerwami (1915-1918) pełnił urząd do 31 sierpnia 1927. W 1913 został posłem do Sejmu Krajowego (w miejsce zmarłego Stanisława Ciuchcińskiego).

Podczas I wojny światowej w 1914 jako przedstawiciel mieszczan lwowskich był członkiem sekcji wschodniej Naczelnego Komitetu Narodowego[3]. Był wiceprezydentem krajowego Stowarzyszenia Czerwonego Krzyża. W lutym 1918 został jednym ze stu członków Tymczasowej Rady Miejskiej we Lwowie[4]. Został członkiem powołanego 23 listopada 1918 Tymczasowego Komitetu Rządzącego we Lwowie[5]. Członek Komitetu Obywatelskiego i Polskiego Komitetu Narodowego we Lwowie w listopadzie 1918 roku[6]. Brał czynny udział w walkach o Lwów w 1918 roku. Był prezesem Miejskiej Kasy Oszczędności. Został członkiem komitetu pierwszej ogólnopolskiej Wystawy Budowlanej we Lwowie organizowanej we wrześniu 1926 podczas Targów Wschodnich[7].

Zmarł po długiej chorobie. Został pochowany Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Jego żoną była Kazimiera, córka Kornela Pillera (do 1934 była przewodniczącą Straży Mogił Polskich Bohaterów we Lwowie[8]), z którą miał pięcioro dzieci: synów Józefa i Adama oraz trzy córki, Kazimierę po mężu Schirmer i dwie pozostałe – jedna po mężu Weiss, a druga Harasimowicz.

W maju 1937 Rada Miasta Lwowa przemianowana dotychczasową ulicę Cłową na Józefa Neumanna[9] (obecnie pod nazwą Mytna płoszcza)[10].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W wydaniu „Nowości Illustrowanych” z 1907 podano miejsce urodzenia w Sanoku, natomiast w wydaniu „Gazety Lwowskiej” podano miejsce urodzenia we Lwowie.
  2. II. Wiceprezydent miasta Lwowa. „Nowości Illustrowane”. Nr 27, s. 9, 6 lipca 1907. 
  3. Konstanty Srokowski, N.K.N. Zarys historii Naczelnego Komitetu Narodowego, Kraków 1923, s. 146.
  4. Tymczasowa Rada Miejska we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 31 z 7 lutego 1918. 
  5. Agnieszka Biedrzycka: Kalendarium Lwowa 1918–1939. Kraków: 2012, s. 1-2. ISBN 97883-242-1542-3.
  6. Eugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918-1919, t. I, Warszawa 2010, s. 34.
  7. Kronika. Pierwsza ogólnopolska wystawa budowlana we Lwowie. „Architektura i Budownictwo”, s. 34, Zeszyt 5 z czerwca 1926. 
  8. Stanisław Nicieja: Dzieje budowy i unicestwienie cmentarza Obrońców Lwowa. [dostęp 2015-04-13].
  9. Ulica prez. Neumanna. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 117 z 29 maja 1937. 
  10. Nazwy ulic Lwowa. lwow.com.pl. [dostęp 2015-11-07].
  11. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 19.
  12. Rozporządzenie Kierownika MSWojsk. L. 6285/22 G.M.I. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 11, s. 348)
  13. 1 września 1930 „za zasługi na polu organizacji i rozwoju Targów Wschodnich we Lwowie” M.P. z 1930 r. nr 206, poz. 291
  14. Kronika. Odznaczenia Czerwonego Krzyża. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 13 z 18 stycznia 1917. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]