Józef Niemirowicz-Szczytt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Niemirowicz-Szczytt
Herb
Jastrzębiec
Rodzina Niemirowiczowie-Szczyttowie herbu Jastrzębiec
Ojciec Krzysztof Niemirowicz-Szczytt
Matka hr. Józefa Butler
Żona

Teresa Sielawa
ks. Tekla Drucka-Lubecka

Dzieci

z Teresą Sielawianką
Krystyna Niemirowicz-Szczytt
x ks. Hieronim Drucki-Lubecki
z ks. Teklą Drucką-Lubecką
Krzysztof Niemirowicz-Szczytt
x Ewa Karaffa-Korbutt
Józefa Niemirowicz-Szczytt
Teresa Niemirowicz-Szczytt

Józef Niemirowicz-Szczytt (Józef Szczytt Niemirowicz / Józef Szczytt) herbu Jastrzębiec (II poł. XVIII w. – I poł XIX w.) – marszałek dawidgródzki, marszałek mozyrski (1805, 1806)

Kawaler Orderu Św. Stanisława.

Syn starosty witagolskiego Krzysztofa i hr. Józefy Butlerówny. Brat Ludwiki za Filipem Nereuszem Olizarem i Anny za Michałem Despotem-Zenowiczem.

Dziedzic rozległych dóbr kożangródzkich (ok. 25 tys. ha w poł. XIX w.) i Żemłosławia (który w 1806 sprzedał sędziemu mozyrskiemu Antoniemu Kieniewiczowi)[1].

Fundator wraz z drugą żoną Teklą z ks. Druckich-Lubeckich cerkwi unickiej św. Mikołaja Cudotwórcy w Kożangródku (1818)[2].

Działał dobroczynnie. Finansował uczniom naukę w szkole w Pińsku[3][4].

Dwukrotnie żonaty.

Wpierw z Teresą Sielawą, córką Józefa i Marianny z Reytanów (siostry Tadeusza), z którą miał:

Drugą żoną była ks. Tekla Drucka-Lubecka z Łunina, córka marszałka i kasztelana pińskiego Franciszka i Genowefy z Olizarów-Wołczkiewiczów, siostra Franciszka Ksawerego, z którą miał:

  • Krzysztofa ożenionego z Ewą Karaffa-Korbutt
  • Józefę, pannę
  • Teresę, zmarłą w młodości.

Etnograf, pedagog i poeta Romuald Zienkiewicz (1811-1868), mieszkający w latach 40. XIX w. w Łuninie u Krystyny z Niemirowiczów-Szczyttów ks. Druckiej-Lubeckiej, utrwalił w swojej poezji pamięć o rodzinach Niemirowiczów-Szczyttów i ks. Druckich-Lubeckich, a w szczególności o Józefie i jego bliskich: Krystynie i jej dzieciach, Józefie, Teresie i Krzysztofie Niemirowiczach-Szczyttach[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. C. Jankowski, Powiat Oszmiański, Petersburg 1898, s. 168–169.
  2. Васіль Туміловіч. Кажан-Гарадок 500-гадовы.
  3. Archiwum do dziejów literatury i oświaty w Polsce, Tom 10, PAU, 1904, s. 498.
  4. Nauka polska, jej potrzeby, organizacja i rozwój, 1925, s. 272.
  5. R. Zienkiewicz, Próbki rymowe, Wilno, 1856.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • T. Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik IV, Poznań 1882, s. 365: Niemirowiczowie-Szczyttowie h. Jastrzębiec