Józef Płoszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Płoszko
Ilustracja
Data urodzenia 1867
Data śmierci 1931
Zawód architekt

Józef Płoszko (ur. 1867, zm. 1931) – polski architekt, przez większą część życia czynny w Baku (Azerbejdżan).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, a następnie w Petersburskim Instytucie Inżynierii Cywilnej. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Kijowie. Z inicjatywy Józefa Gosławskiego (1865-1904), architekta miejskiego w Baku, przybył tam, by objąć stanowisko architekta jednej z dzielnic tego miasta. W Baku Józef Płoszko spotkał kolegów ze studiów w Petersburgu – m.in. Kazimierza Skórewicza.

Oprócz pracy na urzędzie architekta dzielnicowego zajął się projektowaniem. Zgodnie z życzeniami klientów, jego projekty reprezentowały różne style historyczne. Jedną z pierwszych realizacji była Ismalija, obecnie siedziba Azerbejdżańskiej Akademii Nauk.

Oprócz Baku działał również w Władykaukazie, gdzie zrealizował meczet, ufundowany przez przedsiębiorcę naftowego Murtuza Muchtarowa, ukończony w 1908.

Józef Płoszko wzniósł w Baku w 1909 również kościół katolicki pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny, ufundowany głównie przez miejscową, Polonię, m.in. przedsiębiorcę i filantropa Witolda Zglenickiego. Kościół został zburzony w latach trzydziestych XX wieku.

W latach 1911-1912 zrealizował pałac Muchtarowa w stylu francuskiego gotyku z centralną wieżą. Na życzenie właściciela wnętrza zostały zaprojektowane w różnych stylach historycznych, niezgodnych z wyglądem elewacji budynku. W latach 1910-1912 powstał pałacyk Kerbałai Israfiła Hadżijewa. W odróżnieniu od innych budowli Płoszki ten obiekt powstał w stylu czystej secesji.

Dla Polaków – braci Rylskich Płoszko stworzył w 1912 czterokondygnacyjną kamienicę utrzymaną w stylu architektury islamu. W tym budynku Stefan Rylski kierował po 1917 polskim przedstawicielstwem konsularnym.

Przed wybuchem I wojny światowej Józef Płoszko zdążył zrealizować sześciokondygnacyjny hotel „Nowa Europa” w konstrukcji żelbetowego szkieletu.

W latach dwudziestych XX wieku Józef Płoszko nadal projektował w Baku. W 1925 wyjechał do Warszawy, potem do Paryża.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]