Józef Paczkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Paczkowski (ur. 1861, zm. 25 października 1933 w Poznaniu[1]) – polski historyk, archiwista.

W 1889 uzyskał doktorat w Lipsku. W latach 1890−1899 był kustoszem w Bibliotece Królewskiej w Berlinie, od 1899 do 1919 archiwistą w Poznaniu, Berlinie i Gdańsku. Od 1916 profesor Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1919−1926 naczelny dyrektor Wydziału Archiwów Państwowych w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, jednocześnie w latach 1919−1925 dyrektor Archiwum Państwowego w Poznaniu (faktycznie kierownictwo placówki poznańskiej sprawował Kazimierz Kaczmarczyk). Od 1919 profesor Uniwersytetu Poznańskiego − do 1926 formalnie urlopowany z powodu równoległej pracy w ministerstwie. Twórca Katedry Historii Wschodu Europy i jej kierownik od 1920 (nominalnie)/1926 (faktycznie) do 1928.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wydarzenia (s. 434) (pol.). Kronika Miasta Poznania 4/1933. [dostęp 2012-07-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]