Józef Pieter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Pieter
Ilustracja
Pomnik Józefa Pietra w Ochabach
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1904
Ochaby
Data śmierci 3 marca 1989
Zawód psycholog, filozof, pedagog
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Uczelnia Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wydział Instytut Pedagogiki i Psychologii UŚ
Stanowisko dyrektor
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Medal Komisji Edukacji Narodowej

Józef Pieter (ur. 19 lutego 1904 w Ochabach na Śląsku Cieszyńskim, zm. 3 marca 1989) – polski psycholog, filozof, pedagog, naukoznawca, nauczyciel akademicki kilku uczelni, rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Uniwersytet Jagielloński (1928). Pracował jako nauczyciel w krakowskich szkołach średnich, od 1931 był starszym asystentem na UJ. Od 1936 wykładał na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz Instytucie Pedagogicznym Związku Nauczycielstwa Polskiego tamże.

Po II wojnie światowej organizator życia naukowego w województwie śląskim, pełnił m.in. funkcje:

Pierwszy wyraził ideę powołania Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach [w 1929 wątpliwe]. Jako członek Obywatelskiego Komitetu Przygotowawczego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, w 1945 J. Pieter przedstawił sprawę powołania Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach[1]. Lecz przedsięwzięcie się nie powiodło. Po wieloletnich zabiegach rektora prof. J. Pietera, Rada Państwa w 1968 podjęła decyzję o połączeniu Filii UJ w Katowicach założonej w 1962 z PWSP w Katowicach. Nowa instytucja nauki, o którą profesor zabiegał otrzymała nazwę Uniwersytet Śląski w Katowicach. W uniwersytecie prof. Józef Pieter objął funkcję Dyrektora Instytutu Pedagogiki i Psychologii. J. Pieter prowadził wykłady przez pewien czas także na Uniwersytecie Warszawskim i Wyższej Szkole Pedagogicznej w Łodzi.

Profesor J. Pieter był aktywnym członkiem wieku towarzystw i komitetów naukowych (Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Oddział PAN w Katowicach i inne). Wchodził w skład Rady Naukowej Śląskiego Instytutu Naukowego. W 1949 zorganizował w Katowicach oddział Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, którego był przewodniczącym do 1956. Inicjator kierunku studiów wychowanie techniczne, który powołano w 1959 na WSP w Katowicach. Był to pierwszy tego typu program studiów w Polsce. Z kierunku wychowanie techniczne powstał po latach Wydział Techniki, którego kontynuacją jest współczesny Wydział Informatyki i Nauki o Materiałach UŚ w Katowicach.

Autor ponad 200 publikacji naukowych, w tym ponad 40 książek, które obejmowały problemy naukowe o znaczeniu podstawowym dla rozwoju pedagogiki i psychologii. Wychowawca wielu nauczycieli i naukowców. Niektóre publikacje:

  • Psychologia światopoglądu młodzieży (1933)
  • Biografia ogólna (1946)
  • Psychologia jako nauka (1947)
  • Krytyka dzieł twórczych (1948)
  • Historia psychologii (1958−1974)
  • Czytanie i lektura (1960)
  • Słownik psychologiczny (1963)
  • Wstęp do nauki o osobowości (1969)
  • Ogólna metodologia pracy naukowej (1967)
  • Psychologia uczenia się i nauczania (1970)
  • Psychologia nauki (tom 191 serii wydawniczej Omega, 1971)

Był też autorem pamiętnika Czasy i ludzie (1986)[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Został uhonorowany m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Jego imieniem nazwano rondo w Katowicach w okolicy uczelni; poświęcono mu także pamiątkową tablicę przy ul. Szkolnej 9 w Katowicach, na budynku dzisiejszego Instytutu Chemii UŚ[3]. Jego popiersie znajduje się również w auli nazwanej Jego imieniem, na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Przemiany”. Tygodnik (Katowice–Opole), R 2, 1957, nr 6(18) z dn. 10 II.
  2. J. Broda, Skoczów i jego okolica w słowie pisanym, w: Skoczów. Od zarania do współczesności, wyd. 2, Skoczów 1993, s. 241.
  3. Ewidencja miejsc pamięci województwa śląskiego: miasto Katowice. Śląski Urząd Wojewódzki w Katowicach. [dostęp 8 lutego 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]