Józef Raczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Józef Raczyński (historyk sztuki).
Józef Raczyński
Józef Raczyński.jpg
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1874
Baranów, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 1931
Warszawa, Polska
Minister rolnictwa i dóbr narodowych
Okres od 17 lutego 1921
do 26 maja 1923
Poprzednik Juliusz Poniatowski
Następca Jerzy Gościcki
Minister rolnictwa i dóbr państwowych (p.o.)
Okres od 17 grudnia 1923
do 7 stycznia 1924
Poprzednik Alfred Chłapowski
Następca Stanisław Janicki
Minister rolnictwa i dóbr państwowych (p.o.)
Okres od 15 maja 1926
do 21 czerwca 1926
Poprzednik Władysław Kiernik
Następca Aleksander Raczyński
Minister reform rolnych (p.o.)
Okres od 15 maja 1926
do 21 czerwca 1926
Poprzednik Józef Radwan
Następca Witold Staniewicz
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Józef Raczyński (ur. 19 marca 1874 roku w Baranowie, zm. 19 kwietnia 1931 w Warszawie) – polski działacz państwowy, minister rolnictwa i kierownik ministerstwa w kilku rządach II Rzeczypospolitej.

Urodził się w rodzinie rzemieślniczej. W latach 1896-1901 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie się doktoryzował. W latach 1901-1904 pracował w Dyrekcji Skarbowej w Krakowie. Od 1915 był sekretarzem i dyrektorem biura Towarzystw Rolniczych w Krakowie. Od 17 lutego 1921 do 26 maja 1923 był ministrem lub kierownikiem ministerstwa rolnictwa i dóbr państwowych w rządach: Witosa, Ponikowskiego (pierwszym i drugim), Śliwińskiego, Nowaka, Sikorskiego. Po przewrocie majowym, od 15 maja do 21 czerwca 1926 (w dwóch rządach K. Bartla) sprawował kierownictwo dwóch resortów: Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych oraz Ministerstwa Reform Rolnych. W 1928 przeszedł na emeryturę. Do śmierci pełnił funkcję naczelnego dyrektora Centralnej Kasy Spółek Rolniczych im. Franciszka Stefczyka.

W 1924 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[1].

Zmarł 19 kwietnia 1931, był żonaty, miał dzieci[2]. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]