Józef Ruffer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Ruffer
Ilustracja
Józef Ruffer
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1878
Żółkiew
Data i miejsce śmierci 27 października 1940
Warszawa
Zawód, zajęcie malarz, poeta
Odznaczenia
Złoty Wawrzyn Akademicki
Płanetnicy we Lwowie. Stoją od prawej: Józefa Albinowska, Józef Ruffer, Antoni Stanisław Mueller, Maryla Wolska, siedzą: Ostap Ortwin i Leopold Staff (w pelerynie) oraz dzieci Maryli Wolskiej

Józef Ruffer (ur. 18 marca 1878 w Żółkwi – zm. 27 października 1940 w Warszawie[1]) – polski malarz, poeta liryczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do lwowskiego Gimnazjum im. Franciszka Józefa I, gdzie w roku 1896 zdał maturę. Przez kilkanaście lat przełomu XIX i XX w. był uczestnikiem poetyckich spotkań i dyskusji grupy nazwanej przez jej uczestników „Płanetnikami”. Studiował filozofię na Uniwersytecie Lwowskim. Po ukończeniu nauki podjął pracę w jednym z lwowskich gimnazjów jako wykładowca. Po stwierdzeniu przez lekarzy choroby płuc udał się na dłuższy pobyt do Włoch. Powrócił w 1907 roku i podjął naukę na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz równolegle w Paryżu. Brak środków finansowych oraz problemy zdrowotne miały wpływ na fakt, że nigdy nie osiągnął pozycji znaczącego poety i twórcy literackiego. Był utalentowanym twórcą, czego dowodem był wydany w 1903 roku zbiór liryków „Posłanie do dusz”, który zebrał bardzo pochlebne opinię. Ruffer przez swoje delikatne usposobienie i wrażliwość był określany jako „Santo Giuseppe”.

Obecnie jest jednym z zapomnianych twórców, którego osobę przypomniał współczesnym Michał Żebrowski, który w 2001 roku nagrał album „Lubię, gdy kobieta” i umieścił tam wykonany w duecie z Kasią Stankiewicz utwór Józefa Ruffera „Obietnica ust”.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Strona Mój Lwów - Słynni Lwowiacy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Internetowy Polski Słownik Biograficzny. [dostęp 2017-05-19].
  2. M.P. z 1935 r. nr 257, poz. 305 „za wybitną twórczość literacką”.