Józef Sochaniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Sochaniewicz
Joseph Edler Sochaniewicz von Swiplaski
Joseph Sóchaniewicz
generał major generał major
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1835
Bursztyn
Data i miejsce śmierci 15 sierpnia 1902
Bursztyn
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png cesarska i królewska Armia
Jednostki Pułk Piechoty Nr 57
Pułk Piechoty Nr 90
89 Brygada Piechoty Obrony Krajowej
Stanowiska komendant pułku
komendant brygady
Główne wojny i bitwy wojna prusko-austriacka
Odznaczenia
Kawaler Orderu Leopolda Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry)

Józef Sochaniewicz (ur. 6 stycznia 1835 w Bursztynie, zm. 15 sierpnia 1902 tamże) – generał major cesarskiej i królewskiej Armii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 6 stycznia 1835[1][2][3], w Bursztynie, w rodzinie właściciela ziemskiego[1]. Ukończył z wynikiem dobrym sześć klas Gimnazjum w Brzeżanach[1].

Służbę wojskową rozpoczął jako ochotnik 24 stycznia 1853 w 11 pułku huzarów. Po roku w stopniu kaprala został przeniesiony do Pułku Piechoty Nr 57, pod koniec 1854 ukończył szkolenie kadeckie uzyskując stopień porucznika. W czasie wojny z Prusami w 1866 walczył jako oficer liniowy awansując na stopień kapitana.

W 1879 został przeniesiony do Przemyśla jako komendant batalionu w Pułku Piechoty Nr 10. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1879. Zajmował się administracją jednostki i powoływany był na kierownika poboru w okręgu uzupełnień. Z dniem 1 stycznia 1883 przeniesiony został do nowo utworzonego Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 90 w Przemyślu[4] z takim samym zakresem obowiązków. W 1884 został nobilitowany za 32 lata służby wojskowej. W 1886 awansował na stopień podpułkownika, 1 maja 1889 awansował na pułkownika, a 1 października objął stałe dowództwo Pułku Piechoty Nr 90. W czerwcu 1894 został mianowany komendantem 89 Brygady Piechoty Obrony Krajowej w Przemyślu. 9 listopada 1894 został mianowany na stopień generała majora ze starszeństwem z 1 listopada 1894[2]. Odznaczony orderem Leopolda. 1 maja 1897 przeniesiony w stan spoczynku[2] i wówczas odznaczony Orderem Korony Żelaznej III klasy[5]. Zamieszkał w Krakowie, nie założył rodziny. Zmarł w Bursztynie. Został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Rydel 2001 ↓, s. 280.
  2. a b c Schmidt-Brentano 2007 ↓, s. 174.
  3. [1] Na nagrobku podano datę urodzenia 7 listopada 1834.
  4. Rocznik oficerski 1883 ↓, s. 167, 446.
  5. Kronika. Z armii. „Echo Przemyskie”, s. 1, Nr 32 z 22 kwietnia 1897. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1883. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1883.
  • Jan Rydel: W służbie cesarza i króla: generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2001. ISBN 83-7188-235-1.
  • Antonio Schmidt-Brentano: Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918. Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2007.