Józef Unger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Unger
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1817
Warszawa
Data i miejsce śmierci 20 lutego 1874
Warszawa
Zawód, zajęcie drukarz, księgarz, wydawca
Autograf Józefa Ungra.jpg

Józef Unger (ur. 13 kwietnia 1817 w Warszawie, zm. 20 lutego 1874 tamże[1]) – polski drukarz, księgarz i wydawca.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze spolonizowanej rodziny żydowskiej[2]. Uczył się w szkole pijarów, a następnie terminował w drukarni „A. Gałęzowski i Komp.”. Od 1842 prowadził własną drukarnię, która rozrosła się do zakładu zatrudniającego ponad stu pracowników w 1874[1].

Od 1846 wydawał Józefa Ungra Kalendarz Warszawski Popularno-Naukowy, którego redaktorem był Hipolit Skimborowicz. W latach 1851–1856 był wydawcą Dziennika Warszawskiego, od 1859 Tygodnika Ilustrowanego, a od 1863 Wędrowca,, czasopisma podróżniczego w języku polskim. Wydawał również dzieła Józefa Ignacego Kraszewskiego, Henryka Rzewuskiego i Deotymy[2]. Z Tygodnikiem Ilustrowanym współpracowali jako ilustratorzy Juliusz Kossak, Franciszek Kostrzewski, Henryk Pillati, Jan Feliks Piwarski, Jan Styfi[1].

W 1872 założył, wraz z Władysławem Banarskim, księgarnię i skład nut przy Krakowskim Przedmieściu.

Był znanym filantropem.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim 22 lutego 1874 (kwatera 156 rząd 3 miejsce 16-17)[3]. Po jego śmierci przedsiębiorstwo prowadził adoptowany syn Gracjan Jeżyński (1853–1911), który używał nazwiska Unger[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Stanisław Szenic: Cmentarz Powązkowski 1831-1890. Zmarli i ich rodziny. Wyd. 1. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1982, s. 229–232. ISBN 83-06-00465-5.
  2. a b Unger Józef, Lauder. Dzieje Żydów [dostęp 2013-07-19].
  3. Cmentarz Stare Powązki UNGEROWIE, Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2014-07-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]