Józef Walicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Walicki
„Walbach”
rotmistrz rotmistrz
Data urodzenia 27 maja 1903
Data śmierci 28 maja 1942
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 17 Pułk Ułanów Wielkopolskich
Oddział Wydzielony Wojska Polskiego
Stanowiska dowódca szwadronu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Józef Walicki (ur. 27 maja 1903[1], zm. 28 maja 1942) – ps. „Walbach”, hubalczyk, rotmistrz Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Przed wojną służył w 17 pułku Ułanów Wielkopolskich w Lesznie[2]. W kampanii wrześniowej był porucznikiem w szwadronie kolarzy. Ciężko ranny podczas walk pułku pod Sobotą[2]. Przebywał w majątku swego szwagra Freitaga w Rożenku koło Opoczna. Nawiązał łączność z grupami ruchu oporu w Tomaszowie Mazowieckim i brał udział w spotkaniu przywódców tych grup[3]. Dołączył po Nowym Roku do oddziału mjr. Henryka Dobrzańskiego. Był dowódcą szwadronu po przekształceniu się oddziału w regularną jednostkę wojskową[3]. Odszedł 13 marca po demobilizacji.

Powrócił do pracy w konspiracji, gdzie był w Tomaszowie komendantem obwodu ZWZ i funkcję tę pełnił do 10 lipca 1940 roku[3]. Występował pod nazwiskiem Łoza. Prawdopodobnie w późniejszym okresie przeniósł się do Warszawy, gdzie został aresztowany[3]. Osadzony na Pawiaku[4].

28 maja 1942 roku rozstrzelany w Magdalence pod Warszawą. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. bohaterowie1939.pl
  2. a b c Szymański 1986 ↓, s. 150.
  3. a b c d e Szymański 1986 ↓, s. 151.
  4. Leon Wanat, Warszawa 1985, Za murami Pawiaka, s. 491.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Szymański: Oddział majora Hubala. Warszawa: Książka i Wiedza, 1986, s. 150-151. ISBN 83-05-11561-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]