Józef Wiesław Zięba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Józef Wiesław Zięba (ur. 15 sierpnia 1932 w Powursku na Wołyniu) – polski poeta i prozaik.

Studował filologię polską na KUL-u. Debiutował w 1957 roku jako prozaik na łamach prasy. W latach 1957-1967 był pracownikiem Wojewódzkiego Domu Kultury w Lublinie. Od 1967 pracował w Muzeum Okręgowym.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Zasiew soczysty
  • Świadectwo istnienia
  • Z dalekich wypraw
  • Ruch teatralny na wsi
  • Szklaneczka króla Stasia i inne lubelskie opowieści
  • Dzierżak
  • Jasełka

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.