Józef Winiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Józefa Winiewicza na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Józef Winiewicz (ur. 6 czerwca 1905 w Poznaniu, zm. 23 marca 1984 w Warszawie) – polski dyplomata i dziennikarz, ambasador, wiceminister spraw zagranicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Józefa i Bolesławy. Studiował na Uniwersytecie Poznańskim, początkowo na Wydziale Rolniczo-Leśnym, następnie na Wydziale Ekonomicznym. Przed wojną związany był przede wszystkim z redakcją "Dziennika Poznańskiego" (przez jakiś czas pełnił funkcję redaktora naczelnego), współpracował także z "Ilustrowanym Kurierem Codziennym" i "Gazetą Polską". W chwili wybuchu II wojny światowej pracował w radiostacji "Warszawa II". Znalazł się następnie na Węgrzech, gdzie redagował "Wieści Polskie", a potem przez Turcję, Egipt i Palestynę udał się do Londynu. Współpracował z rządem na emigracji w charakterze doradcy ministra prac kongresowych.

W 1945 powrócił do Polski i zatrudniony został w resorcie spraw zagranicznych, by niebawem znów znaleźć się w Londynie – tym razem jako radca ambasady. W latach 1947–1956 pełnił funkcję ambasadora Polski w USA. Później (do 1972) był wiceministrem spraw zagranicznych. Reprezentował Polskę na kolejnych sesjach Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Po przejściu w stan spoczynku działał w Towarzystwie Łączności z Polonią Zagraniczną. W czerwcu 1968 roku wszedł w skład Komitetu Honorowego oraz Komitetu Przygotowawczego obchodów 500 rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika[1].

Odznaczenia i ordery[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Urania", miesięcznik Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, nr 3, marzec 1969, str. 84-85
  2. M.P. z 1952 r. nr 9, poz. 77
  3. Order Odrodzenia dla G. Saragata. Odznaczenia włoskie dla przywódców polskich. „Dziennik Polski”. 246, s. 1, 16 października 1965. 
  4. Le Onorificenze (Dettaglio decorato)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik biograficzny historii Polski, tom 2: L–Ż (pod redakcją Janiny Chodery i Feliksa Kiryka), Wrocław-Warszawa-Kraków 2005, s. 1634