Józef Winiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Józefa Winiewicza na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Józef Winiewicz (ur. 6 czerwca 1905 w Poznaniu, zm. 23 marca 1984 w Warszawie) – polski dyplomata i dziennikarz, ambasador, wiceminister spraw zagranicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Józefa i Bolesławy. Studiował na Uniwersytecie Poznańskim, początkowo na Wydziale Rolniczo-Leśnym, następnie na Wydziale Ekonomicznym. Przed wojną związany był przede wszystkim z redakcją "Dziennika Poznańskiego" (przez jakiś czas pełnił funkcję redaktora naczelnego), współpracował także z "Ilustrowanym Kurierem Codziennym" i "Gazetą Polską". W chwili wybuchu II wojny światowej pracował w radiostacji "Warszawa II". Znalazł się następnie na Węgrzech, gdzie redagował "Wieści Polskie", a potem przez Turcję, Egipt i Palestynę udał się do Londynu. Współpracował z rządem na emigracji w charakterze doradcy ministra prac kongresowych.

W 1945 powrócił do Polski i zatrudniony został w resorcie spraw zagranicznych, by niebawem znów znaleźć się w Londynie – tym razem jako radca ambasady. W latach 1947–1956 pełnił funkcję ambasadora Polski w USA. Później (do 1972) był wiceministrem spraw zagranicznych. Reprezentował Polskę na kolejnych sesjach Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Po przejściu w stan spoczynku działał w Towarzystwie Łączności z Polonią Zagraniczną. W czerwcu 1968 roku wszedł w skład Komitetu Honorowego oraz Komitetu Przygotowawczego obchodów 500 rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika[1].

Odznaczenia i ordery[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Urania", miesięcznik Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, nr 3, marzec 1969, str. 84-85
  2. M.P. z 1952 r. Nr 9, poz. 77
  3. Order Odrodzenia dla G. Saragata. Odznaczenia włoskie dla przywódców polskich. „Dziennik Polski”. 246, s. 1, 16 października 1965. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik biograficzny historii Polski, tom 2: L–Ż (pod redakcją Janiny Chodery i Feliksa Kiryka), Wrocław-Warszawa-Kraków 2005, s. 1634