Józef Winter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
To jest stara wersja tej strony, edytowana przez Mathiasrex (dyskusja | edycje) o 11:56, 11 kwi 2018. Może się ona znacząco różnić od aktualnej wersji.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Winter
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 9 września 1900
Sanok
Data i miejsce śmierci 22 lub 23 kwietnia 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 1918-1940
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 3 Batalion Strzelców Sanockich
6 Pułk Artylerii Ciężkiej
67 Pułk Artylerii Polowej
3 Pułk Artylerii Polowej
7 Pułk Artylerii Lekkiej
Stanowiska dowódca plutonu łączności
Główne wojny i bitwy wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Późniejsza praca sędzia
Odznaczenia
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Józef Karol Winter (ur. 9 września 1900 w Sanoku, zm. prawdop. 22 lub 23 kwietnia 1940 w Katyniu) – prawnik, sędzia, porucznik rezerwy artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się w rodzinie urzędniczej jako syn Józefa i Marii, z domu Kmiotek. Od 1911 uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Sanoku. U kresu I wojny światowej będąc uczniem klasy maturalnej wraz z innymi gimnazjalistami w październiku 1918 ochotniczo zgłosił się do milicji, a 3 listopada do 3 Batalionu Strzelców Sanockich, w szeregach którego od 15 listopada uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej, w tym w walkach w okolicach Chyrowa. W marcu 1919 zachorował na zapalenie płuc i pod koniec miesiąca został odesłany do Sanoka. 8 kwietnia został zwolniony z wojska, po czym dokończył edukację zdając 18 stycznia 1919 zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum w Sanoku[1][2].

Następnie w roku akademickim 1919/1920 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W czerwcu 1920 ochotniczo zgłosił się do wojska i wziął udział w walkach podczas wojny polsko-bolszewickiej w szeregach 6 Pułku Artylerii Ciężkiej (za co został odznaczony). W lipcu 1920 został oddelegowany do Obozu Akademickiego Podchorążych Rezerwy Artylerii w Poznaniu. Kurs ukończył 11 listopada tego roku uzyskując stopień podchorążego.

Następnie kontynuował studia prawnicze na UJ, które w 1926 ukończył. Przeprowadził się do Tarnowa, zamieszkiwał przy ulicy Katedralnej 2. Początkowo był asesorem notarialnym. W 1930 zdał egzamin sędziowski i został zatrudniony jako sędzia w sądzie grodzkim w Tarnowie.

13 maja 1925 został awansowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z 1 grudnia 1920. Wówczas został przydzielony do 67 Pułku Artylerii Polowej, gdzie odbył ćwiczenia wojskowe w Krakowie w 1925). Wkrótce przydzielony do 3 Pułku Artylerii Polowej w Zamościu, 29 stycznia 1929 do 7 Pułku Artylerii Lekkiej[3]. W 1930 odbył kurs łączności w Centrum Wyszkolenia Łączności. 1 stycznia 1932 został awansowany do stopnia porucznika w Korpusie Oficerów Artylerii ze starszeństwem z 2 stycznia 1932 (lok. 118). W tym roku odbył ćwiczenia wojskowe w 7 Pułku Artylerii Lekkiej jako dowódca plutonu łączności.

Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę w dniu 17 września, został aresztowany przez Sowietów, po czym był przetrzymywany w obozie w Kozielsku[4]. Prawdopodobnie 21 lub 22 kwietnia został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Jest pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu.

Był żonaty, miał dziecko.

Kamień przy Dębie Pamięci honorującym Józefa Wintera w Sanoku

Upamiętnienie

W 2007 pośmiertnie został awansowany do stopnia kapitana[5].

18 kwietnia 2009, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w tzw. Alei Katyńskiej na Cmentarzu Centralnym w Sanoku zostało zasadzonych 21 Dębów Pamięci[6][7][8], w tym upamiętniający Józefa Wintera (zasadzenia dokonał ks. prałat dr Andrzej Skiba, proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku)[9][10].

Odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. XXXV. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum w Sanoku za rok szkolny 1920/1921 wraz z dodatkiem za lata: 1917, 1918, 1919 i 1920. Sanok: Fundusz Naukowy, 1921, s. 34.
  2. Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2016-03-06].
  3. Okręg Tarnowski. katynpamietamy.pl. [dostęp 25 lutego 2014].
  4. Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 253. ISBN 83-7001-294-9.
  5. LISTA OSÓB ZAMORDOWANYCH W KATYNIU, CHARKOWIE, TWERZE I MIEDNOJE MIANOWANYCH POŚMIERTNIE NA KOLEJNE STOPNIE. policja.pl. [dostęp 25 lutego 2013].
  6. Krystyna Chowaniec, Patron sanockiego harcerstwa – ksiądz harcmistrz Zdzisław Peszkowski, Rocznik Sanocki Tom X – Rok 2011, Sanok 2011, s. 17.
  7. Krystyna Chowaniec. Uroczystości dnia Katyńskiego w Sanoku. „Góra Przemienienia”, s. 4-13, Nr 17 (299) z 26 kwietnia 2009. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. 
  8. Marian Struś. Sanok nie zapomni. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 6, Nr 17 (911) z 24 kwietnia 2009. 
  9. Uroczystości Dnia Katyńskiego w Sanoku. ko.rzeszow.pl. [dostęp 25 lutego 2014].
  10. Krystyna Chowaniec: Dęby Pamięci. Sanok: Komenda Hufca ZHP Ziemi Sanockiej im. ks. hm. Zdzisława Peszkowskiego, 2010, s. 44. ISBN 978-83-931109-3-3.

Bibliografia