Józef Wodzicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Wodzicki i Tadeusz Kościuszko w Krakowie 1794 (Walery Eljasz-Radzikowski).

Józef z Granowa Wodzicki herbu Leliwa, syn Piotra (ur. ok. 1750 w Granowie, zm. 1794) – generał major wojsk koronnych, generał major komenderujący w Dywizji Małopolskiej w 1792 roku[1], uczestnik powstania kościuszkowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1770-1776 przesłużył 6 lat w armii saskiej, w której doszedł do stopnia porucznika. Po odejściu z armii saskiej przeszedł do wojska polskiego, gdzie został brygadierem w Korpusie Kadetów w Warszawie. Na Sejmie Rozbiorowym w 1775 roku powołany ze stanu rycerskiego do Komisji Wojskowej Koronnej. [2] Był generałem adiutantem króla Stanisława Augusta. Od 1782 w służbie liniowej - doszedł do stanowiska szefa regimentu pieszego koronnego i generała w 1790. W 1788 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława. [3]Uczestniczył w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 jako szef 2 regimentu pieszego koronnego w kampanii litewskiej. Po zwycięstwie targowiczan pozostał w służbie jako nieformalny dowódca dywizji i komendant garnizonu Kraków. Podał się do dymisji jednak później złożył przysięgę wierności konfederacji targowickiej. [4] Brał czynny udział w przygotowaniach powstańczych w 1794. Był świadkiem przysięgi Tadeusza Kościuszki na rynku krakowskim. Po proklamowaniu przez Tadeusza Kościuszkę powstania natychmiast do niego przystąpił. Poległ w bitwie pod Szczekocinami od kuli armatniej. Pochowany w kościele OO. Kapucynów w Krakowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Bauer, Wojsko koronne powstania kościuszkowskiego, Warszawa WMON 1981, ​ISBN 83-11-06605-1
  • H. P. Kosk Generalicja polska t. 2 wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 2001

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ciąg dalszy Kalendarzyka narodowego i obcego na rok ... 1792 czyli II część, z konstytycyami od roku 1788 dnia 6 października do roku 1791 dnia 23 grudnia przez daty oznaczonemi, [1792], s. 545.
  2. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.
  3. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 196.
  4. Wacław Tokarz, Polityka wojskowa konfederacji targowickiej, w: Rozprawy i szkice, t. II, Warszawa 1959, s. 49.