Józef Wodzicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Wodzicki i Tadeusz Kościuszko w Krakowie 1794 (Walery Eljasz-Radzikowski).

Józef z Granowa Wodzicki herbu Leliwa, syn Piotra (ur. ok. 1750 w Granowie, zm. 1794) – generał major wojsk koronnych, uczestnik powstania kościuszkowskiego.

Życiorys[edytuj]

W latach 1770-1776 przesłużył 6 lat w armii saskiej, w której doszedł do stopnia porucznika. Po odejściu z armii saskiej przeszedł do wojska polskiego, gdzie został brygadierem w Korpusie Kadetów w Warszawie. Na Sejmie Rozbiorowym w 1775 roku powołany do Komisji Wojskowej Koronnej. [1] Był generałem adiutantem króla Stanisława Augusta. Od 1782 w służbie liniowej - doszedł do stanowiska szefa regimentu pieszego koronnego i generała w 1790. W 1788 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława. [2]Uczestniczył w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 jako szef 2 regimentu pieszego koronnego w kampanii litewskiej. Po zwycięstwie targowiczan pozostał w służbie jako nieformalny dowódca dywizji i komendant garnizonu Kraków. Podał się do dymisji jednak później złożył przysięgę wierności konfederacji targowickiej. [3] Brał czynny udział w przygotowaniach powstańczych w 1794. Był świadkiem przysięgi Tadeusza Kościuszki na rynku krakowskim. Po proklamowaniu przez Tadeusza Kościuszkę powstania natychmiast do niego przystąpił. Poległ w bitwie pod Szczekocinami od kuli armatniej. Pochowany w kościele OO. Kapucynów w Krakowie.

Bibliografia[edytuj]

  • Krzysztof Bauer, Wojsko koronne powstania kościuszkowskiego, Warszawa WMON 1981, ​ISBN 83-11-06605-1
  • H. P. Kosk Generalicja polska t. 2 wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" Pruszków 2001

Przypisy

  1. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.
  2. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 196.
  3. Wacław Tokarz, Polityka wojskowa konfederacji targowickiej, w: Rozprawy i szkice, t. II, Warszawa 1959, s. 49.