Józef Zając (matematyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Zając
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 marca 1947
Potok-Stany Kolonia Trzecia

Zawód, zajęcie

matematyk, nauczyciel akademicki, polityk

Alma Mater

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej

Stanowisko

rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Chełmie (2001–2016), senator VIII, IX i X kadencji (od 2011)

Partia

Polska Razem (2017)
Porozumienie (od 2017)

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Józef Zając (ur. 14 marca 1947 w m. Potok-Stany Kolonia Trzecia) – polski matematyk, nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk matematycznych, rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Chełmie w latach 2001–2016, senator VIII, IX i X kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1973 ukończył studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Od 1973 do 1996 pracował w Instytucie Matematyki Polskiej Akademii Nauk. W 1977 na podstawie rozprawy Parametryzacja pełnej klasy odwzorowań Teichmullera w pierścieniu uzyskał stopień naukowy doktora. Habilitował się w 1994 w oparciu o pracę zatytułowaną Quasihomografie. Specjalizuje się w zakresie zastosowań analizy zespolonej i matematyki w ekonomii. Opublikował kilkadziesiąt prac naukowych, w tym dwóch z zakresu nawigacji powietrznej (posiadał licencję pilota).

Został profesorem nadzwyczajnym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, w 1997 objął na tej uczelni kierownictwo Katedry Zastosowań Matematyki w Ekonomii w Instytucie Ekonomii. W latach 1998–2001 był dziekanem Wydziału Ekonomii i Zarządzania w Akademii Polonijnej w Częstochowie. Należał do inicjatorów powołania PWSZ w Chełmie, w 2001 objął stanowisko rektora tej uczelni (zajmował je do 2016), a następnie został prorektorem tej uczelni (przekształconej w Państwową Akademię Nauk Stosowanych w Chełmie). Uczestniczył we współpracy z ośrodkami naukowymi w Finlandii, Japonii, Meksyku, Niemczech, Ukrainie i USA[1]. Prowadził wykłady na uniwersytetach w Joensuu i Osace[2].

W wyborach w 2011 był bezpartyjnym kandydatem z ramienia Polskiego Stronnictwa Ludowego do Senatu RP w okręgu wyborczym nr 18. Uzyskał 26 415 głosów, co było najlepszym wynikiem w okręgu, a tym samym dało mu mandat senatorski[3]. Bezskutecznie kandydował z listy PSL także w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014[4].

W 2015 został ponownie wybrany na senatora (dostał 42 083 głosy)[5]. W kwietniu 2016 wystąpił z klubu parlamentarnego PSL, w następnym miesiącu przystąpił do Koła Senatorów Niezależnych, a w kolejnym miesiącu powrócił do klubu PSL. W listopadzie tego samego roku przeszedł do klubu parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości. W październiku 2017 dołączył do Polski Razem (kierowanej przez Jarosława Gowina)[6], która w następnym miesiącu przekształciła się w Porozumienie. Został wiceprezesem zarządu tej partii w okręgu chełmskim[7]. W wyborach w 2019 z ramienia PiS z powodzeniem ubiegał się o senacką reelekcję, otrzymując 61 416 głosów[8]. W sierpniu 2021, w związku z decyzją o wystąpieniu parlamentarzystów Porozumienia z KP PiS, współtworzył nowo powstałe koło parlamentarne swojej partii[9].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[10] oraz Złotym Krzyżem Zasługi (2000)[11].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty, ma jedno dziecko.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prof. dr hab. Józef Zając. pwsz.chelm.pl. [dostęp 2020-05-21].
  2. Biogram na stronie Senatu (VIII kadencja). [dostęp 2020-05-21].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-10-21].
  4. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-07-12].
  5. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-26].
  6. Józef Zając, senator wybrany z list PSL, dołącza do partii Jarosława Gowina. rp.pl, 30 października 2017. [dostęp 2017-10-30].
  7. Radny prezesem, senator wiceprezesem. nowytydzien.pl, 22 września 2020. [dostęp 2020-10-07].
  8. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
  9. Barbara Bodalska: Partia Gowina założyła koło parlamentarne. „Od dziś Porozumienie idzie własną drogą”. euractiv.pl, 13 sierpnia 2021. [dostęp 2021-08-13].
  10. M.P. z 2011 r. nr 111, poz. 1131
  11. M.P. z 2000 r. nr 30, poz. 634

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]