Józefa Chudzyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Józefy Chudzyńskiej na Cmentarzu Powązkowskim

Józefa Julia Chudzyńska, imię zakonne: Maria od Krzyża (ur. 25 marca 1838 w Łucznicy, zm. 3 czerwca 1914 w Warszawie) – liderka duszpasterstwa, mistrzyni sióstr oraz założycielek zgromadzeń honorackich, współzałożycielka Instytutu Świeckiego Służebnic Najświętszego Serca Jezusa – Posłanniczek Maryi.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była dwunastym i ostatnim dzieckiem Antoniego Chudzyńskiego i Zofii z domu Ostrowskiej.

Rodzice wysłali Ją do Warszawy na pensję do Pani Sławińskiej, aby zdobyła wykształcenie.

W wieku 22 lat – po śmierci Rodziców, zamieszkała u swojego brata w Zakroczymiu.Tam pod kierownictwem błogosławionego O.Honorata Koźmińskiego 2 lutego 1874 roku wraz z dwiema dziewczętami[1]: Bogusławą Arndt i Antoniną Szumską, złożyła akt oddania swojego życia Bogu i przyjęła imię Maria od Krzyża.

Ten dzień jest uznawany za początek powstania Instytutu Świeckiego Służebnic Najświętszego Serca Jezusa.

Józefa prowadziła konferencje dla sióstr, otaczała opieką kobiety pracujące oraz dbała o dożywianie sierot.

30 czerwca 1910 roku z powodu problemów ze zdrowiem zrezygnowała z urzędu przełożonej.

Zmarła 3 czerwca 1914 roku w Warszawie i została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 282-1/2-25).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Monika Waluś, Inspiratorki Liderki Założycielki, Aktywność przedstawicielek katolickich wspólnot i ruchów kobiecych w Polsce (1805-1963), Kazimierz Pek (red.), Lublin: Wydawnictwo KUL, 2013, ISBN 978-83-7702-792-9, OCLC 891282107.