Jānis Bordāns

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jānis Bordāns
Ilustracja
Jānis Bordāns (2012)
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1967
Balvi
Minister sprawiedliwości Łotwy
Okres od 23 stycznia 2019
Przynależność polityczna Nowa Partia Konserwatywna
Poprzednik Dzintars Rasnačs
Minister sprawiedliwości Łotwy
Okres od 5 lipca 2012
do 22 stycznia 2014
Poprzednik Žaneta Jaunzeme-Grende (p.o.)
Następca Baiba Broka

Jānis Bordāns (ur. 21 czerwca 1967[1] w Balvi) – łotewski polityk i prawnik, poseł na Sejm, w latach 2012–2014 i od 2019 minister sprawiedliwości, od 2019 również wicepremier, lider Nowej Partii Konserwatywnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1989 współpracował z Łotewskim Frontem Ludowym[2]. W 1992 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Łotwy w Rydze. Na początku lat 90. pracował w prokuraturze, a od 1992 w Departamencie Spraw Międzynarodowych Ministerstwa Handlu Zagranicznego[1]. W latach 1994–1995 z ramienia Łotewskiej Drogi sprawował mandat posła na Sejm V kadencji[3]. Po odejściu z parlamentu był doradcą dyrektora generalnego telewizji publicznej Latvijas Televīzija, po czym w 1996 zaczął prowadzić prywatną praktykę adwokacką[1].

Powrócił do działalności politycznej jako członek Związku Obywatelskiego i kandydat do parlamentu z ramienia Jedności w 2010[4]. W tym samym roku został doradcą Valdisa Dombrovskisa i parlamentarnym sekretarzem w urzędzie premiera. Od 2011 do 2012 pełnił funkcję parlamentarnego sekretarza w resorcie sprawiedliwości. W lipcu 2012 objął urząd ministra sprawiedliwości w trzecim rządzie Valdisa Dombrovskisa[1], który sprawował do stycznia 2014. Od 2012 działał w ugrupowaniu narodowców[5], jednak został z niego wykluczony w 2013[6].

Po odejściu z rządu powrócił do praktyki adwokackiej[7]. W maju 2014 stanął na czele Nowej Partii Konserwatywnej[8]. Ugrupowanie to nie przekroczyło progu wyborczego do Sejmu w tym samym roku. W 2017 z jego ramienia Jānis Bordāns uzyskał natomiast mandat radnego miejskiego w Rydze[7].

W wyborach parlamentarnych w 2018 kierowana przez niego partia zdobyła 16 mandatów poselskich, z których jeden przypadł liderowi konserwatystów[9]. Podjął w międzyczasie nieudaną próbę stworzenia rządu. Ostatecznie w styczniu 2019 Jānis Bordāns objął stanowiska ministra sprawiedliwości i wicepremiera, dołączając do gabinetu Artursa Krišjānisa Kariņša[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jānis Bordāns (łot.). mk.gov.lv. [dostęp 2017-09-20].
  2. Ilze Zālīte: Kolēģi: Bordāns neveiks varoņdarbus (łot.). nra.lv, 4 lipca 2012. [dostęp 2017-09-20].
  3. Jānis Bordāns (łot.). saeima.lv. [dostęp 2017-09-20].
  4. Ģirts Zvirbulis: Klusais samurajs Bordāns (łot.). la.lv, 5 lipca 2012. [dostęp 2017-09-20].
  5. Bordāns pievienojas TB/LNNK (łot.). delfi.lv, 18 lipca 2012. [dostęp 2017-09-20].
  6. Jāni Bordānu izslēdz no TB/LNNK un atsauks no ministra amata (łot.). delfi.lv, 1 listopada 2013. [dostęp 2017-09-20].
  7. a b Jānis Bordāns (łot.). pv2017.cvk.lv. [dostęp 2017-09-20].
  8. Nodibina Bordāna „Jauno konservatīvo partiju” (łot.). nra.lv, 17 maja 2014. [dostęp 2017-09-20].
  9. Ievēlēto deputātu alfabētiskais saraksts (łot.). sv2018.cvk.lv. [dostęp 2018-10-07].
  10. Latvia gets a new government led by Krišjānis Kariņš (ang.). lsm.lv, 23 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-23].