Jądro grzbietowe Clarke'a

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przekrój przez rdzeń kręgowy, zaznaczono jądro grzbietowe Clarke'a

Jądro grzbietowe Clarke'a (jądro piersiowe, jądro Stillinga-Clarke'a łac. nucleus dorsalis, ang. dorsal nucleus of Clarke) – niewielka, parzysta blaszka istoty szarej rdzenia kręgowego, rozciągająca się od segmentu (C8) Th1 do L1[1] (L3) w podstawie rogu tylnego rdzenia. Według podziału Rexeda jądro grzbietowe znajduje się w blaszce VII. W rdzeniu przedłużonym odpowiada mu jądro klinowate dodatkowe. W jądrze grzbietowym leżą 2. neurony drogi rdzeniowo-móżdżkowej tylnej (tractus spinocerebellaris posterior).

Funkcją jądra grzbietowego Clarke'a jest przekazywanie impulsów czuciowych z wrzecionek nerwowo-mięśniowych i wrzecionek nerwowo-ścięgnowych (nieuświadomione czucie głębokie) do móżdżku.

Opisał je brytyjski neurolog Jacob Augustus Lockhart Clarke.

Przypisy

  1. Andrzej Skawina (red.) Anatomia prawidłowa człowieka. Ośrodkowy układ nerwowy. Wyd. II poprawione. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2006, s. 136. ISBN 83-233-2225-2

Bibliografia[edytuj]

  • James D. Fix: Neuroanatomia. Wrocław: Urban & Partner, 1997, s. 110, 123. ISBN 83-85842-81-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.