Język anglo-normandzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anglo-Normaund
Obszar

Anglia i w mniejszym stopniu inne części Wysp Brytyjskich oraz Normandii do ok. XVII wieku

Liczba mówiących

język wymarły

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Kody języka
Kod ISO 639-3 xno
IETF xno
Glottolog angl1258
Linguist List xno-ang
Występowanie
Ilustracja
Niewymawianie przydechowego H w poszczególnych regionach Anglii, częściowo wyjaśniony wpływem języka anglo-normandzkiego.
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język anglo-normandzki (Anglo-Normaund) – wymarły język z grupy romańskiej (podgrupa oïl), używany w średniowieczu przez „Anglo-Normanów”, potomków Normanów (Dynastia normandzka), którzy rządzili Anglią po jej podbiciu przez Wilhelma I Zdobywce w 1066 roku. Wykształcił się z języka staronormańskiego, przodka języka normandzkiego.

Język anglo-normański był językiem szlachty angielskiej (normańskiej), oficjalnym językiem w Królestwie Anglii, używany w literaturze i dokumentach. Wiele anglo-normandzkich słów zostało zapożyczonych do języka średnioangielskiego, a następnie do języka angielskiego[1][2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. For a wide-ranging introduction to the language and its uses, see Anglo-French and the AND by William Rothwell
  2. Ian Short, A Companion to the Anglo-Norman World (ang.), "Language and Literature", Boydell & Brewer Ltd, 2007. (p. 193)
  3. Amended version of: Crystal, David. The Cambridge Encyclopedia of the English Language (ang.). Cambridge University Press, 1995.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jane Bliss, An Anglo-Norman Reader. Open Book Publishers, 2018. ISBN 978-1-78374-315-5 Textus
  • G. A. Kloppe, Recherches sur le dialecte de Guace, trouvère anglo-normand du XIIe siècle (fr.). Magdeburgi: Heinrich, 1853
  • Serge Lusignan, La langue des rois au Moyen Âge : le français en France et en Angleterre (fr.). Lutetiae: Presses universitaires de France, 2004. ISBN 2-13-054392-8
  • Louis Emil Menger, The Anglo-Norman dialect: a manual of its phonology and morphology, with illustrative specimens of the literature (ang.). Novi Eboraci: Columbia University Press, 1904 Textus apud Internet Archive
  • Johan Vising, Anglo-Norman Language and Literature (ang.). Londinii: Oxford University Press, 1923
  • Johan Vising, Étude sur le dialecte anglo-normand du XIIe siècle (fr.). Upsalae: Edquist, 1882

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]