Język bhili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
भीली (bhili)
Obszar Indie, (Radżastan, Gudźarat),
Liczba mówiących ok. 1,3 mln (cała grupa bhil 5,6 mln (2001))[1]
Pismo/alfabet dewanagari
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 5 rozwojowy
Kody języka
ISO 639-2 inc
Kod ISO 639-3 bhb
IETF bhb
Glottolog bhil1251
Ethnologue bhb
WALS bhi
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Bhilijęzyk indoaryjski używany przez 1 mln Bhilów oraz ok. 300 tys. członków plemienia Patelia w indyjskim stanie Madhya Pradesh[1]. Zapisywany jest pismem dewanagari.

Grupa 19 blisko spokrewnionych języków plemiennych jest określana nazwą „bhil”, liczy ona w sumie 5,6 mln osób[2][1] mieszkających na wschód od miasta Ahmedabad w stanie Gudźarat. Języki te są blisko spokrewnione z językami gudźarati i radżastani.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anantrao Bodhankar, Bhillori (Bhilli)-English Dictionary. Pune: Tribal Research & Training Institute, 2002 (ang.).
  • L. Jungblut, A Short Bhili Grammar of Jhabua State and Adjoining Territories. S.l: s.n, 1937 (ang.).
  • Charles S. Thompson, Rudiments of the Bhili Language. Ahmedabad [India]: United Printing Press, 1895 (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]