Język bikolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bikol
Obszar Filipiny
Liczba mówiących ok. 24 mln
Pismo/alfabet łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Organ regulujący ]
Kody języka
Kod ISO 639-1, ISO 639-1 tl
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 bik
Kod ISO 639-3 bik
IETF bik
Glottolog biko1240
GOST 7.75–97 бик 103
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Zasięg języków bikolskich

Język bikolski, bikol - język malajsko-polinezyjski, używany głównie na półwyspie Bikol na filipińskiej wyspie Luzon. Ma kilka mocno zróżnicowanych odmian regionalnych, traktowanych czasami jako odrębne języki. Z tego względu określany jest jako tzw. makrojęzyk[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja
  2. a b ethnologue.com