Język bugijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ᨅᨔ ᨕᨘᨁᨗ
Obszar Indonezja – wyspy Sulawesi, Jawa i Sumatra, również Malezja (Sabah)
Liczba mówiących ok. 4 mln w Indonezji[1]
Pismo/alfabet łacińskie, dawniej lontara
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 3 szersza komunikacja
Kody języka
Kod ISO 639-2 bug
Kod ISO 639-3 bug
IETF bug
Glottolog bugi1244
Ethnologue bug
GOST 7.75–97 буг 123
WALS bug
SIL BUG
Występowanie
Ilustracja
Zasięg geograficzny języka bugijskiego na Sulawesi
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku bugińskim
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język bugijski (ᨅᨔ ᨕᨘᨁᨗ Basa Ugi) – język austronezyjski rozpowszechniony wśród ludu Bugijczyków, zamieszkującego zwłaszcza w południowej części indonezyjskiej wyspy Sulawesi. Istnieją również skupiska Bugijczyków na innych wyspach, takich jak Jawa i Sumatra, na Półwyspie Malajskim oraz na Filipinach.

Do zapisu języka stosuje się alfabet łaciński[1]. Tradycyjnie do zapisywania tego języka służyło pismo lontara, sporządzano w nim manuskrypty na liściach palmowych. Obecnie jego użycie jest ograniczone do zastosowania ozdobno-rytualnego, np. podczas ceremonii ślubnych. Jeszcze przed przybyciem Holendrów w XVIII w. misjonarz B.F. Matthews przetłumaczył na język bugijski Biblię oraz opracował opis gramatyczny i słownik tego języka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Bugis, [w:] Ethnologue [online], wyd. 22, Dallas, Texas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-03-25] (ang.).???

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]