Język cebuański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sinugboanon
Obszar Filipiny
Liczba mówiących ok. 16 mln[1]
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Organ regulujący Akademyang Bisaya
Ethnologue 3 szersza komunikacja
Kody języka
ISO 639-2 ceb
Kod ISO 639-3 ceb
IETF ceb
Glottolog cebu1242
Ethnologue ceb
GOST 7.75–97 себ 587
WALS ceb
Występowanie
Ilustracja
Zasięg geograficzny języka cebuańskiego
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku cebuańskim
Słownik języka cebuańskiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język cebuański[2][3], język cebuano (ceb. Binisayang Sinugboanon, Sinebwano) – język austronezyjski z grupy języków bisajskich[1].

Nazwa pochodzi od filipińskiej wyspy Cebu. Kod trzyliterowy ISO 639-2 to ceb, nie ma kodu dwuliterowego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Język cebuański pochodzi z wyspy Cebu[4]. Język ten rozprzestrzenił się na pobliskie wyspy, a także Bohol, wschodni Negros, zachodnią i południową część Leyte oraz większość Mindanao, zwłaszcza północną, południową i wschodnią część tejże wyspy[5].

Pierwszą dokumentację lingwistyczną języka cebuańskiego stanowi lista słownictwa sporządzona przez włoskiego odkrywcę Antonio Pigafettę, który był częścią wyprawy Ferdynanda Magellana w 1521 r. i ją udokumentował[6]. Na początku XVIII wieku hiszpańscy misjonarze zapoczątkowali piśmiennictwo w tym języku. W wyniku 300-letniego okresu kolonialnego w Hiszpanii cebuański przejął wiele słów o podłożu hiszpańskim.

Pewne dowody wskazują na istnienie przedhiszpańskiego systemu pisma w tym języku, jednakże jego użycie wydaje się sporadyczne. Hiszpanie odnotowali istnienie pisma zwanego przez tubylców Kudlit-kabadlit[7]. Pismo to zanikło w XVII wieku, ponieważ zostało stopniowo wyparte przez alfabet łaciński.

W okresie kolonializmu (od 1565 do 1898 roku) język cebuański był pod silnym wpływem języka hiszpańskiego. Ze względu na wpływ tego języka wzrosła również liczba dźwięków samogłosek – z trzech do pięciu[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Cebuano, [w:] Ethnologue [online], wyd. 22, 2019 [dostęp 2019-06-25] (ang.).???
  2. cebuański, [w:] Dobryslownik.pl [online] [dostęp 2019-06-25].
  3. Natalia Czopek, Język hiszpański i języki Filipin w rękopisach romańskich kolekcji „berlińskiej” przechowywanych w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie [dostęp 2019-06-25].
  4. Cebuano [dostęp 2020-05-08] (ang.).
  5. A Dictionary of Cebuano Visayan [dostęp 2020-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2018-09-30] (ang.).
  6. Cebuano language, alphabet and pronunciation [dostęp 2020-05-08] (ang.).
  7. Finding the „Aginid” [dostęp 2020-05-08] (ang.).
  8. Cebuano [dostęp 2020-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-07] (ang.).