Język dinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język dinka – język z rodziny nilo-saharyjskiej z zachodniego odłamu nilotyckiej gałęzi języków wschodniosudańskich, używany przez ok. 2,8 mln osób. Rozpada się na kilka zespołów dialektalnych: padaang (północny), rek (zachodni), agaar (południowy), bor (wschodni). Jest blisko spokrewniony z językiem nuer.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]