Język emilijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emiliàn e rumagnòl
Obszar Włochy (Emilia-Romagna)
Liczba mówiących ok. 2 mln
Klasyfikacja genetyczna
Kody języka
Kod ISO 639-1, ISO 639-1 brak
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 roa
Kod ISO 639-3 eml
IETF brak, eml
Glottolog emil1243
WALS itb
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku emilijskim
Słownik języka emilijskiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Zasięg występowania języka emilijskiego
Języki zachodnioromańskie zaznaczono na zielono

Język emilijski – zespół dialektów używanych w środkowo-północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, i tradycyjnie uważanych za dialekty języka włoskiego. Strukturalnie język emilijski zupełnie się różni od języka włoskiego (F. Agard 1985)[1]. Z językoznawczego punktu widzenia język emilijski nie jest dialektem języka włoskiego, gdyż jest klasyfikowany w podgrupie gallo-italskiej języków zachodnioromańskich[2][1], zaś włoski należy do grupy italsko-dalmatyńskiej[3]. Dialekty emilijskie nie wytworzyły jak dotąd formy ustandardyzowanego języka literackiego. Istnieje niezbyt obfita literatura tworzona w gwarach lokalnych takich ośrodków jak Bolonia czy Ferrara.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]