Język gan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
贛語
Obszar Chińska Republika Ludowa
Liczba mówiących 31 milionów
Klasyfikacja genetyczna Chińsko-tybetańska
Pismo/alfabet pismo chińskie
Kody języka
Kod ISO 639-1 zh
Kod ISO 639-2 chi
Kod ISO 639-3 gan
IETF gan
Glottolog ganc1239
Ethnologue gan
SIL gan
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Idioma gan.png

Język gan (chiń. 贛語 pinyin: ganyŭ) – jeden z głównych języków chińskich używanych powszechnie w Chinach. Jest używany głównie w środkowej części prowincji Jiangxi[1], a także w prowincjach Hunan, Hubei, Anhui i Fujian. Nazwa pochodzi od skróconej nazwy prowincji Jiangxi, przez którą płynie rzeka Gan.

Do jego dialektów należy dialekt nanchang.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]