Język gondi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gōndi
Obszar Indie (stany Madhya Pradesh, Chhattisgarh, Andhra Pradesh i Maharasztra)
Liczba mówiących ok. 2 mln[1]
Pismo/alfabet dewanagari, telugu
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 2 wrażliwy
Kody języka
ISO 639-2 gon
Kod ISO 639-3 gon
IETF gon
Glottolog sout2711
Ethnologue gon
GOST 7.75–97 гон 153
WALS gon
SIL gon
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język gondi (Gōndi) – język drawidyjski, używany przez około 3 mln Adiwasich z plemienia Gondów w środkowych Indiach. Nie posiada pisanej literatury, lecz ustna tradycja literacka (opowieści, pieśni weselne) jest bardzo bogata. Zapisywany bywa pismem dewanagari lub telugu. Zróżnicowanie gwarowe nie zostało dobrze poznane. Wyróżnia się grupę północną (ok. 2 mln użytkowników) i południową (100 tys. użytkowników).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]