Język jaćwiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
jātviun
Obszar Jaćwież
Liczba mówiących język wymarły
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
*Języki bałtosłowiańskie
**Języki bałtyckie
***Języki zachodniobałtyckie
****Język jaćwiński
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Język jaćwiński (jaćwieski) (jatw. jātviun/sūdaviun bilā) – wymarły język z zespołu języków bałtyckich określany jako zachodniobałtycki, którym posługiwali się Jaćwingowie

Jaćwingowie, blisko spokrewnieni z Prusami, zaliczali się do Bałtów. W średniowieczu zamieszkiwali tereny Jaćwieży – dzisiejszej północno-wschodniej Polski (Podlasie, Suwalszczyzna), południowej-zachodniej Litwy, części północno-zachodniej Białorusi. Ślady języka jaćwińskiego zachowały się w toponimii i słownictwie języków litewskiego i białoruskiego oraz w polskich gwarach północno-wschodnich. Z języka jaćwińskiego pochodzą m.in. nazwy jezior i rzek: Hańcza[1], Netta, Necko, Sajno[2], Kolno[3], Rospuda[4], Serwy[5], Wigry[6], a także nazwiska Jeruć czy Dziądziak[2].

Przypisy

  1. Ewa Siatkowska, Rodzina języków zachodniosłowiańskich, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1992, s. 23. ​ISBN 83-01-10061-3​.
  2. a b Szlaszyński i Makowski 2007 ↓, s. 16.
  3. Batura i Batura 1993 ↓, s. 118.
  4. Batura i Batura 1993 ↓, s. 61.
  5. Batura i Batura 1993 ↓, s. 156.
  6. Ambrosiewicz i Ambrosiewicz 2006 ↓.

Bibliografia[edytuj]

  • Anna Ambrosiewicz, Maciej Ambrosiewicz. Wigry i Magdalenowo. „Kwartalnik «Wigry»”. 4, 2006. 
  • Irena Batura, Wojciech Batura: Po Ziemi Augustowskiej. Przewodnik dla turysty i wczasowicza. Suwałki: Wydawnictwo "Hańcza", 1993. ISBN 83-900828-3-7.
  • Jerzy Nalepa: Połekszanie (Pollexiani) – Plemię Jaćwięskie u północno-wschodnich granic Polski, „Rocznik Białostocki”, t. VII: 1966, Warszawa, 1967, s. 7-33.
  • Jarosław Szlaszyński, Andrzej Makowski: Augustów. Monografia historyczna. Augustów: Urząd Miejski w Augustowie, 2007. ISBN 978-83-925620-0-9.
  • Jerzy Nalepa: Z badań nad jaćwieskimi relikatami onomastycznymi Połeksza, [w:] Studia linguistica slavica baltica K.-O. Falk, Lund, 1966, s. 185-202.
  • "Obyczaje, języki, ludy świata. Encyklopedia PWN", Warszawa, 2007

Linki zewnętrzne[edytuj]