Język kaburi
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
600 (1987) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | uka | ||
| IETF | uka | ||
| Glottolog | kabu1249 | ||
| Ethnologue | uka | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język kaburi[1], także: benawa[2], awe, maweyo[3] – język papuaski używany w prowincji Papua Zachodnia w Indonezji. W 1987 r. oszacowano, że ma 600 użytkowników[4]; według nowszych danych Peta Bahasa posługuje się nim ok. 400 osób[3].
Jego użytkownicy zamieszkują wsie Benawa I, Benawa II, Kabareme i Sumano (kabupaten Sorong Selatan)[3].
Istnienie tego języka odnotowano dopiero w 1987 r.[5]
Powszechnie rozumiany jest również język indonezyjski[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Kaburi, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ Lourens de Vries, A short grammar of Inanwatan, an endangered language of the Bird’s Head of Papua, Indonesia, Canberra: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University, 2004 (Pacific Linguistics 560), s. 153, DOI: 10.15144/PL-560, ISBN 0-85883-545-2, OCLC 58532681 [dostęp 2023-05-17] (ang.).
- ↑ a b c Bahasa Awe (Maweyo, Kaburi). [w:] Peta Bahasa [on-line]. Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan. [dostęp 2023-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-05-17)]. (indonez.).
- ↑ Berry i Berry 1987 ↓, s. 93, 98.
- ↑ a b Berry i Berry 1987 ↓, s. 93.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Keith Berry, Christine Berry, A Survey of the South Bird’s Head Stock, [w:] Peter J. Silzer, Joyce K. Sterner (red.), Workpapers in Indonesian Languages and Cultures, t. 4, Summer Institute of Linguistics, 1987, s. 81–117 [dostęp 2023-05-17] (ang.).