Język kiriwina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kiriwina
Obszar Papua-Nowa Gwinea > Wyspy Trobrianda
Liczba mówiących ok. 20 tys.
Klasyfikacja genetyczna Języki austronezyjskie
 Języki malajsko-polinezyjskie
  Języki oceaniczne
   Język kiriwina
Pismo/alfabet łacińskie
Kody języka
ISO 639-1 brak
ISO 639-2 brak
ISO 639-3 kij
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Język kiriwina – język używany przez 20 tysięcy osób[1] w Wyspach Trobrianda. Należy do grupy języków oceanicznych w ramach austronezyjskich.

Dialekty[edytuj]

  • Kitava

System fonetyczny[edytuj]

Samogłoski[edytuj]

Przednie Centralne Tylne
Wysokie i u
Środkowe e o
Niskie a

Oprócz powyższych samogłosek istnieje sześć dyftongów: /ai/, /au/, /ei/, /eu/, /oi/ i /ou/.

Spółgłoski[edytuj]

Wyróżnienia między /l/ a /r/ i /l/ a /n/ są niejasne i wymienne.

Gramatyka[edytuj]

Rzeczowniki[edytuj]

Kilka rzeczowników zwłaszcza dotyczących krewnych lub części ciała wymaga koniecznie afiksów osobowych.

  • Przykładowe struktury: kada-la - (wuj - jego / jej)

Czasowniki[edytuj]

Rdzeń czasownika występuje zwykle z przedrostkiem i czasami z przyrostkiem.

Związki frazeologiczne[edytuj]

  • Kusisu, bala. - Pożegnaj się. (dosł. jesteś, będę odchodzić.)

Przypisy

  1. Język kiriwina w katalogu Ethnologue: Languages of the World (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  • Gunter Senft: Kilivila: the Language of the Trobriand Islanders. Berlin • Nowy Jork • Amsterdam: Mouton de Gruyter, 1986. ​ISBN 3-11-010781-3

Linki zewnętrzne[edytuj]