Język klon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klon
Obszar Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie (Indonezja)
Liczba mówiących 5 tys. (2008)
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6b zagrożony
Kody języka
Kod ISO 639-3 kyo
IETF kyo
Glottolog kelo1247
Ethnologue kyo
BPS 0139 4
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język klon, także: kalong, kelon, kelong, kolonjęzyk transnowogwinejski z grupy alor-pantar, używany w indonezyjskiej prowincji Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie, w kilku wsiach na wyspie Alor[1]. Według danych z 2008 r. posługuje się nim 5 tys. osób[1]. Składa się z dwóch dialektów: klon bring, klon paneia[1]. Jest blisko spokrewniony z językiem adang[2].

Opis gramatyczny języka sporządził lingwista Louise Baird[3]. Jest zaliczany do języków zagrożonych wymarciem[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Klon, [w:] Ethnologue [online], wyd. 18, Dallas, Texas: SIL International, 2015 [zarchiwizowane z adresu 2016-12-01] (ang.).???
  2. Laura C. Robinson, Gary Holton, Internal Classification of the Alor-Pantar Language Family Using Computational Methods Applied to the Lexicon, „Language Dynamics and Change”, 2 (2), 2012, s. 123–149, DOI10.1163/22105832-20120201, ISSN 2210-5824 (ang.).
  3. Louise Baird, A grammar of Klon: a non-Austronesian language of Alor, Indonesia, Canberra, A.C.T.: Pacific Linguistics, Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University, 2008, ISBN 978-0-85883-598-6, OCLC 278468217 (ang.).