Język kreolski Wysp Zielonego Przylądka
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
950 tys. | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 1 narodowy↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | kea | ||
| IETF | kea | ||
| Glottolog | kabu1256 | ||
| Ethnologue | kea | ||
| SIL | kea | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język kabuverdianu (język kabowerdyjski[1]/kabowerdeński[2], kreolski język Wysp Zielonego Przylądka[3]) – afroportugalski język kreolski upowszechniony na Wyspach Zielonego Przylądka, gdzie służy do komunikacji codziennej. Większość mieszkańców jest dwujęzyczna, posługując się kreolskim w mowie, natomiast portugalskim na piśmie. Standardowy język portugalski pozostaje językiem administracji, szkolnictwa i mediów.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Zaczął rozwijać się jako odrębny język od XVI w. Powstał w wyniku wzajemnego oddziaływania języka portugalskiego i języków zachodnioafrykańskich: mandingo, wolof i timene, z których przejął niektóre cechy.
System fonologiczny
[edytuj | edytuj kod]- Szereg uproszczeń w wymowie
- Wymowa portugalskiego ch jako „cz” i j jako „j”
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]- Czasowniki ter, vir, ir istnieją tylko w 3 os. l. poj. czasu teraźniejszego
- Pozostałe czasowniki mają tylko formę bezokolicznika
- Użycie uproszczonych form czasowników estar i haver do tworzenia czasów gramatycznych
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Paweł Średziński, Kabowerdyjski kreolski - Język czy dialekt? [online], Afryka.org | Fundacja Afryka Inaczej, 25 sierpnia 2007 [dostęp 2026-05-28].
- ↑ Język Wysp Zielonego Przylądka - Kami na Cabo | Wycieczki po Sal i przewodnik po Cabo Verde [online], 31 maja 2024 [dostęp 2026-05-28].
- ↑ język kreolski [online], bylenaprzod, 5 maja 2020 [dostęp 2026-05-28].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Barbara Hlibowicka-Węglarz: Język portugalski w świecie wczoraj i dziś, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2003 ISBN 83-227-2066-1.
- Atlas języków. Pochodzenie i rozwój języków świata, Bernard Comrie (red.) i inni, Poznań: Atena, 1998, ISBN 83-85414-31-2, OCLC 749229608.
- Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 [zarchiwizowane] (pol.).
- Nicolas Quint: Le Créole Capverdien de poche, Assimil 2005, ISBN 978-2-7005-0366-1 (fr.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Kabuverdianu, [w:] Ethnologue: Languages of the World, Dallas: SIL International [dostęp 2019-03-18] (ang.).
- Wywiad w języku kabuverdianu