Język kui (timor-alor-pantar)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne języki o tej nazwie.
Kui
Obszar Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie (Indonezja)
Liczba mówiących 1,9 tys.
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6b zagrożony
Kody języka
Kod ISO 639-3 kvd
IETF kvd
Glottolog kuii1253
Ethnologue kvd
BPS 0150 2
WALS kiu
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język kui, także: lerabainjęzyk transnowogwinejski z grupy alor-pantar, używany w indonezyjskiej prowincji Małe Wyspy Sundajskie Wschodnie, w kilku wsiach na wyspie Alor: Lerabaing, Buraga, Moru, Sibera, Kapebang[1]. Posługuje się nim 1900 osób[1]. Składa się z dialektów: batulolong, kiramang (kramang), kui właściwy (buraga, lerabaing)[1]. Status dialektu kiramang jest niejasny, bywa rozpatrywany jako odrębny język[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Kui, [w:] Ethnologue [online], wyd. 18, Dallas, Texas: SIL International, 2015 [zarchiwizowane z adresu 2016-12-01] (ang.).???
  2. Marian Klamer, The Alor-Pantar Languages: Linguistic Context, History And Typology, 2017, DOI10.5281/ZENODO.569386 (ang.).