Język lingala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lingála
Obszar Demokratyczna Republika Konga, Kongo
Liczba mówiących około 2 miliony[1]
Klasyfikacja genetyczna Języki nigero-kongijskie
*Języki atlantycko-kongijskie
**Języki benue-kongijskie
***Języki bantu
****Język lingala
Kody języka
Kod ISO 639-1 ln
Kod ISO 639-2 lin
Kod ISO 639-3 lin
IETF ln
Glottolog ling1263
GOST 7.75–97 лин 395
WALS lin
Występowanie
Zasięg języka lingala jako języka miejscowej ludności i języka wehikularnego

Zasięg języka lingala jako języka miejscowej ludności i języka wehikularnego
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Słownik lingala-polski, polsko-lingala online

Język lingala albo kingala albo ngala – język z rodziny bantu, używany jako język ojczysty przez około 2 miliony osób w północno-zachodniej Demokratycznej Republice Konga oraz północnym i środkowym Kongu. Język lingala rozprzestrzeniony jest także jako język wehikularny po całym terytorium wspomnianych państw oraz w południowej części Republiki Środkowoafrykańskiej i północnej Angoli. W sumie językiem tym posługuje się około 10 milionów osób.

Obok suahili i hausa język lingala jest jednym z najważniejszych języków wehikularnych Czarnej Afryki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]