Język luzytański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Język luzytański
Obszar centralno-zachodni Półwysep Iberyjski
Liczba mówiących język wymarły
Pismo/alfabet alfabet łaciński
Klasyfikacja genetyczna
Kody języka
Kod ISO 639-3 xls
IETF xls
Glottolog lusi1235
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Jedna z inskrypcji języka luzytańskiego

Język luzytański – prawdopodobnie celtycki[1] lub italski[2] język używany przez Luzytanów. Był używany na centralno-zachodnim Półwyspie Iberyjskim. Wymarł on pod koniec II w. n.e. Jest znany z tylko 5 dużych inskrypcji, których powstanie szacuje się na ok. I w. n.e. Językiem mówiły luzytańskie plemiona, które zamieszkiwały rejony nad rzeką Tag i Duero. Tereny te obecnie należą do Hiszpanii i Portugalii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. What is necessary to decide if Lusitanian is a Celtic language? (ang.).
  2. Bianca M. Prósper, Francisco Villar. Nueva inscripción lusitana procedente de Portalegre. „Emerita”. LXXVII, s. 1-32, 2009 (hiszp.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]