Język makalero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Makalero
Obszar

Timor Wschodni

Liczba mówiących

6500 (2011)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6a żywy
Kody języka
Kod ISO 639-3 mjb
Glottolog makl1245
Ethnologue mjb
Występowanie
Ilustracja
Rozprzestrzenienie języka makalero
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język makalero, także maklere[1]język papuaski używany w Timorze Wschodnim, przez grupę ludności w poddystrykcie Iliomar (dystrykt Lautém)[2]. Według danych z 2011 roku posługuje się nim 6500 osób[3].

Należy do rodziny transnowogwinejskiej, a konkretniej do grupy timor-alor-pantar, nie jest zatem spokrewniony z ogólnokrajowym językiem tetum. W powszechnym użyciu są również języki tetum (w dialekcie tetun-dili) i indonezyjski[3].

Dawniej był uznawany za dialekt języka makasae (makasai). Sami jego użytkownicy mają własną tożsamość językową[4]. Publikacja Glottolog (4.6) wciąż rozpatruje makasae i makalero jako dialekty jednego języka[5]. Występuje między nimi pewien stopień wzajemnej zrozumiałości. Makalero cechuje się jednak bardziej złożoną morfologią[4].

Pobliski dialekt sa’ani (saʔani, sá-âni) z poddystryktu Luro uchodzi za odrębny język, nie jest jasny jego stosunek do makalero i makasae[1][6].

Sporządzono słownik (Makalero Disionariu / Makalero Dicionário, 2004)[7] i opis jego gramatyki (A grammar of Makalero: A Papuan language of East Timor, 2011)[8]. Jest zapisywany alfabetem łacińskim[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Huber 2011 ↓, s. 9.
  2. Huber 2011 ↓, s. 5.
  3. a b c David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Makalero, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2020-02-17] [zarchiwizowane z adresu 2019-07-03] (ang.).
  4. a b Huber 2017 ↓, s. 269.
  5. Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Makasae-Makalero. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-04)]. (ang.).
  6. Huber 2017 ↓, przyp. 2, s. 269.
  7. Thomás M. Pinto: Makalero Disionariu / Makalero Dicionário. Díli: Timor Loro Sa’e Nippon Culture Center, 2004. (port.).
  8. Huber 2011 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]