Język mandinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mandinka
Obszar Gambia, Senegal
Liczba mówiących 1,3 mln[1]
Pismo/alfabet łacińskie, arabskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 5 rozwojowy
Kody języka
Kod ISO 639-3 mnk
IETF mnk
Glottolog mand1436
Ethnologue mnk
GOST 7.75–97 маи 432
WALS mdk, mkg
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku bambara
Słownik języka bambara
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Ziemie ludu Mandingo na mapie Afryki Zachodniej z roku 1900 (na pograniczu Liberii i Gwinei)

Język mandinka, język mandingojęzyk nigero-kongijski z grupy mande, używany współcześnie przez ok. 1,3 mln osób w Mali, Senegalu, Gambii i Gwinei Bissau, najpopularniejszy lokalny język Gambii. Blisko spokrewniony z językami bambara i malinke. Zapisywany najczęściej alfabetem łacińskim lub pismem arabskim.

Języka mandinka używa w swoich utworach znany także za granicą gwinejski piosenkarz Mory Kanté.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ethnologue report for language code: mnk
  2. Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikacja s. 136