Język minbei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Minbeiyu
闽北语
Obszar

południowe Chiny (głównie prow. Fujian), Singapur

Liczba mówiących

10,3 mln[1]

Pismo/alfabet

pismo chińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 5 rozwojowy
Kody języka
Kod ISO 639-1 zh
Kod ISO 639-3 mnp
IETF mnp
Glottolog minb1244, minb1236
Ethnologue mnp
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Język minbei
Nazwa chińska
Pismo uproszczone

闽北语

Pismo tradycyjne

閩北語

Hanyu pinyin

Mǐnběiyǔ

Język minbei – język lub grupa blisko spokrewnionych języków (dialektów) używanych w północnej części prowincji Fujian na południu Chin. Min (閩) to krótka nazwa prowincji, a bei znaczy „północ”. Kilka tysięcy osób używa tego języka w Singapurze.

Język minbei należy do grupy min w ramach języków chińskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chinese, Min Dong (ang.). ethnologue.com. [dostęp 2011-12-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]